درون و برون

كسب و كار

2009-08-03T03:59:00.000-07:00

سلام بچه‌ها
چند روز پيش يكي از بچه‌هاي خوب گفت بريم يه كسب و كاري راه بندازيم تا هم از خماري در بيايم، هم روحيه‌مون عوض بشه. ما هم اون موقع گفتيم باشه. حالا من به نوبه خودم رفتم بخش‌هاي صنايع و خدمات رو بررسي كردم، ديدم كلا همه ول معطلن. از سوپر ماركت بگير تا خودروسازها، همه كاهش توليد و عرضه داشته‌اند. اما به هر حال، از اونجا كه ما خيلي آدم سخت‌كوشي هستيم و اگه بالا و پايينمون هم بمب منفجر بشه باز بايد به اون چيزي كه اراده كرديم برسيم، نشستيم و يه دو دو تا ده تا كرديم، گفتيم خوب بالاخره نمي‌شه كه پول هيچ جا گردش نداشته باشه. تورم كه ديشب رسيد به منفي 10 درصد، رشد اقتصادي رو هم صحبت كردن از فردا صبح ديگه حتما مي‌شه 25 درصد. پس اين مردم كجا پولشون رو خرج مي‌كنن...؟ بعد ديدم كه آها! بهترين چيز، سرمايه‌گذاري روي وسايليه كه مردم به طور روزمره ازش استفاده مي‌كنن؛ مثل كفش، كلاه، كيف، شلوار و ... . بيشتر دقيق شدم ديدم به! پسر ما در كنار فراتيم و ندانيم اين معني! چرا نريم سراغ مد؟ مد لباس، لباس بچه‌ها، خانما، آقايون، خيلي آقايون! آخرش رسيدم به ايده‌هاي زير:
مد بچه‌ها:
1. باتوم كوچك در سايز كودك، براي آشنايي بچه‌ها با فرهنگ به‌سيج (كردي نوشتم كه ايده‌م لو نره)
2. لباس كثيف، براي ترغيب بچه‌ها به آميختگي با فضاي حاكم.
مد خانم‌ها:
1. چتر آفتاب‌گير، آب باران گير، آب جوش گير، آب ماشين آبپاش گير؛ قابل نصب روي شانه يا كيف دستي، به نحوي كه به راحتي بشه باهاش دويد. در مدل‌هاي پيشرفته‌تر مي‌شه امكان تغيير زاويه چتر رو هم اضافه كرد. اگه روي اين خوب كار كنيم، ممكنه بتونيم چتر خانواده هم بسازيم.
2. مانتوي فلزي با عايق الكتريكي در داخل.
3. روبنده.
مد آقايون:
مشابه موارد خانم‌ها:
1. چتر (مثل بالا)
2. پيراهن فلزي.
3. پكيج ريش، شكم و باسن به‌سيج با قابليت نصب آسان، جهت مخفي شدن از چشم برادران.
همراه همه نمونه‌هاي بالا يك دستگاه مترجم جيبي عربي به فارسي براي ترجمه حرف‌هاي پليس ضد شورش ارائه خواهد شد.
مد خيلي آقايون:
1. تي‌شرت با عكس با عكس كينگ كونگ، گودزيلا، دراكولا، برونكا، غول شني براي خيلي آقايوني كه تا ديروز بيكار بودن و امروز براي زدن مردم صف كشيدن.
2. تي‌شرت با عكس اون يارو جيوه‌ايه تو فيلم ترميناتور، اون يارو نكبته تو فيلم ماتريس (اسميت بود؟ چي بود؟)، اون جنه تو فيلم حسن كچل براي اون خيلي آقايوني كه شلوار جين مي‌پوشن و عينك آفتابي مي‌زنن و زاغ سياه مردم رو چوب مي‌زنن و فكر مي‌كنن كسي متوجه نمي‌شه چي‌كاره هستند.
3. تي‌شرت با كاريكاتور چنگيز، تيمور لنگ و هيتلر براي اون خيلي آقايوني كه فكر مي‌كنن خيلي فرمانده‌ن!
همراه سه مورد بالا، يك نسخه از فيلم كمپاني هيولاها به علاوه پوستر آقاي آب‌دماغ به عنوان اشانتيون ارائه خواهد شد.
عزت مزيد!

بازگشت

2008-02-10T09:16:00.000-08:00

برمي‌گردم به نان و پنير. شايد بعضي پست‌هاي اينجا را هم با خودم ببرم، شايد هم نه. اميدوارم آن جا ببينمتان.

جمهوري اسلاميِ ِ....ايران؟!!؟!؟!

2008-02-07T10:29:00.000-08:00

خب خب خب ... وقتي قرار باشد آخوندها براي ما مليت حفظ كنند، اوضاع از این بهتر هم نمي‌شود. سرود به اصطلاح ملي جمهوري اسلامي، جز انقلاب و شهيد و چيزهايي مثل این، نشاني از ايران ندارد، كسي را به ياد بزرگي‌هاي ايران نمي‌اندازد و خلاصه حس غروري نمي‌دهد. تقويم هم كه قربانش شوم چندين قرن است كه سركوب شده. دست كم 1280 سال از تاريخي كه مي‌توانست به عنوان يك روز بزرگ، مبناي تاريخ ايرانيان قرار گيرد، به بهانه مذهب كتمان مي‌شود. تمدن پيش از آن هم پيشكش. روزگار را ببين! يك مشت فرومايه مي‌خواهند هويتم را سركوب كنند...!!

2008-02-04T19:34:00.000-08:00

«... نمي‌بيني كه دست افشان و پاكوبان و خرسندم

نمي‌بيني كه مي‌خندم...

نمي‌بيني دلم تنگه...»

كنترل ترافيك آدم‌ها

2008-01-25T03:44:00.000-08:00

در وبسايت آرش عاشورينيا، عكسي هست از يك خانم پليس در حالي كه دست يكي از فعالين جنبش زنان را گرفته و با خود مي‌برد. عكس بسيار مشهوري است؛ هر چند بار كه به كسوف سر مي‌زنم، نگاهي هم به آن عكس مي‌اندازم. خيلي چيزها را مي‌توان از چهره آن پليس خواند و خيلي چيزها را در ذهن تداعي كرد. اما این بار كه روي همان عكس كليك كردم، فيلمي را آنجا ديدم كه از دوربين‌هاي كنترل ترافيك ميدان هفت تير گرفته شده و مربوط است به تجمع 22 خرداد 85 جنبش زنان در ميدان هفت تير. تجمعي كه در اعتراض به قوانين نادرست برپا و با باتوم و بازداشت سركوب شد. همه این‌ها را راحت مي‌نويسم، اما نمي‌توانم عصبانيتم را از اينكه دوربين‌هاي كنترل ترافيك ابزار سركوب هستند و از اينكه در اين مملكت بي‌صاحب هر كسي به هر كاري تن مي‌دهد و و و ... تشريح كنم. خودتان ببينيد، خودتان درك مي‌كنيد.

روزانه

2008-01-21T12:20:00.000-08:00

يك: مينو طوري مي‌نويسد كه آدم را مي‌برد به دنياي خودش. حاج قربان را نمي‌شناختم؛ شايد صداي سازش را شنيده باشم، اما خودش را نمي‌شناختم. حالا مينو نوشته كه حاج قربان از بين ما رفته است.
تازگي‌ها متوجه شده‌ام كه وقت ناراحتي مي‌خزم به كنج تنهايي، نه اينكه چون تنها هستم، ناراحت مي‌شوم. گويي كه اين دو هم را تقويت مي‌كنند.
دو: يكي از نيازهاي حياتي انسان فحش دادن است. چرا؟ چون عقلش كم مي‌آورد جلوي اين همه مصيبت كه بر سرمان ريخته‌اند. به قول شهريار «در شگفتم من نمي‌پاشد ز هم دنيا چرا؟»... گيرم كه ريشه بدختي‌ها را دريافتي، چطور با هيولاي نگون‌بختي‌مان دست به گريبان مي‌شوي...؟ وقتي زورت نمي‌رسد، شروع مي‌كني به فحش دادن...
سه: حكايت من، حكايت آن پيرمرد نابيناست در فيلم آفسايد. طفلي مي‌خواست برود ورزشگاه. پرسيدند چرا؟ گفت چون «اونجا رااااااااااحت مي‌شه فحش داد آقا! فحش!»... باز به وبلاگستان آمدم. هنوز ناي خواندن و نوشتن براي نان و پنير را ندارم. فعلا بسنده كردم به پست‌ها و اي‌ميل‌هاي پر از «درد و كين» و عصباني كردن ديگران!
چهار: اسكرين‌سيور (Screen Saver) موبايلم عكس دو پنگوئن است. يكي‌شان جلوتر و واضح‌تر و آن يكي انگار كه اداي اين را درمي‌آورد به دنبالش راه افتاده است. با آن دست‌هاي باز كرده و شكم گنده و سينه فراخ و صورت بي‌حالت، به ويژه پس از آن كه راه رفتنشان را تصور كني، آدم لاتي را به ياد مي‌آوري كه دل پاكي دارد. نوچه‌اش پشت سر مي‌آيد و خودش درست مثل پسرخاله‌ي كلاه قرمزي بي‌احساس نماياني در ذهن تو مي‌گويد «چيه خب؟ خب ميه چيه؟». اسكرين سيور بيست ثانيه‌اي طول مي‌كشد، بيست ثانيه مي‌روي به دنياي قديم...
پنج: يكي از معدود دفعاتي است كه زمان كاري‌ام را صرف وبلاگ نوشتن مي‌كنم. بس كه شكلات خورده‌ام صدايم گرفته است. چاي دوغزال با بوي مست‌كننده‌اش هم دردي دوا نمي‌كند. فقط هر بار كه جرعه‌اي سرمي‌كشم، يك «اه» به م. مي‌گويم كه هميشه چاي كمرنگ مي‌ريزد!

كنون كه مست و خرابم صلاح بي‌ادبي است

2008-01-20T11:28:00.000-08:00

تا حالا شده بري جايي و با بقيه فرق داشته باشي و فشار بهت بيارن كه مثل اون‌ها بشي؟ و تو مقاومت كني؛ چون راه و روش زندگي اون‌ها رو دوست نداري؟ حالا اين شده قضيه من (و يادم نمي‌ره كه خيلي‌ها مثل من هستن و هر كدوم از ما نماينده يك عالمه آدم ديگه هستيم كه بينشون بزرگ شديم) و رياكاري اين حضرات.
من نمي‌خوام بگم شيعه خوبه يا بده؛ اون‌قدر دلخوري از سردمداران مذهب دارم كه اصلا ديگه حوصله افاده‌ها، دروغ‌ها، كلك‌هاي شرعي و غيرشرعي‌شون رو ندارم. مي‌گن مذهب بخشي از هويت آدمه، حالا مني كه تا 7 8 سال پيش از اين تا مي‌گفتن مهدي، يا قائم يا امام زمان، سرپا واي ميستادم (شيعيان مي‌گن مستحبه كه اين كار رو بكني، يعني آماده ظهور حضرتي)، حالا وقتي خماري تعصب از سرم پريد و ديدم كه هر چي بوده دروغ بوده... حالا دلم رو به چي خوش كنم؟ به يه آدمي كه 1400 ساله رفته ته چاه؟ چون كاري ازش بر نمياد و منتظره فرصت نشسته تا بياد بيرون و خون به پا كنه...؟!
ديروز يك عالمه گوسفند رو سر بريدن! چرا؟ چون امام حسين رو 1400 سال پيش سر بريدن! نمي‌دونم شما هم متوجه شباهت مسخره اين دو تا هستين؟ مي‌گن امام حسين مظلومه، بعد گوسفندها رو مظلومانه سر مي‌برن. مي‌گن امام حسين سرور جوانان بهشته و لابد طبق فرمايش‌هاي شهوت‌آلودشون الان با حوري‌هاي 80 متري بهشتي لم دادن و دارن شراب و كباب مي‌خورن... حالا معلوم نيست چرا براي حسيني كه – طبق ايده‌آل‌هاي عرب 1400 سال پيش – انقدر خوشبخت شده، گريه مي‌كنن؟ و اتفاقا از اون گوسفندي مي‌خورن كه حسين‌وار از علف‌هاي كوفه خودش بيعت گرفته بود؟ مي‌بيني؟ اين‌ها حتي انقدر استدلال ندارن كه مراسمشون يه فلسفه درستي داشته باشه... همين حسين، كه ما ايراني‌ها (كه قبلا سوگ سياوش مي‌گرفتيم و الان عاشورا) سنگش رو به سينه مي‌زنيم، روز قبل از جنگ مي‌گه بذارين برم ايران،‌ با ديلميان جنگ كنم... همين حسين كه قاتل پدران و مادران ماست؛ نمي‌خوام قضيه رو نژادي كنم، ولي همين آقا مثل خيلي ديگه از آدم‌هاي هم دوره خودش، طبق همون رسم و آييني كه پدربزرگش يا بنا كرده بود يا قوت داده بود، كشته شد. تازه خيلي بهش لطف كردن كه زهرا رو به كنيزي نگرفتن و سجاد رو زنده نگه داشتن... خود همين دار و دسته، اومدن ايران، به مادران ما تجاوز كردن و پدرهامون رو كشتن. مي‌دوني، من يك قطره اشك هم ندارم كه براي دين آلوده‌ها بريزم. من ايراني بودم كه به اسلام هويت دادم؛ از اين هيولاي ضد بشري يه چهره قابل تحمل ساختم، تربيتش كردم و حالا اين باز داره شاخ و شونه مي‌كشه؛ نمي‌دونم چطور ممكنه آدم از تاريخ اين‌ها خبر داشته باشه و براشون عزاداري كنه....؟
همين امروز داشت آقاي صالحي رو نشون مي‌داد. نمي‌دونم مي‌شناسينش يا نه؟ يكي از رهبران جنبش كارگري توي كردستان، توي سقز. توي زندان، يه كليه‌ش رو تقريبا داره از دست مي‌ده؛ از وخامت حال مجبور شدن ببرنش بيمارستان و الان در حالي كه دستش رو به ميله تخت دستبند زدن مثلا دارن درمانش مي‌كنن... پسرش با voa مصاحبه مي‌كرد؛ حرف‌هاي معمولي مي‌زد: پدرم بيماره، پدرم بايد عمل بشه، پدرم ... (و داشت گريه‌ش مي‌گرفت؛ شايد مي‌خواست بگه پدرم داره مي‌ميره...). مي بينين؟ هيچ كس براي صالحي سينه نمي‌زنه. هيچ كس تراژدي ابراهيم لطف‌الهي رو جدي نمي‌گيره. بدون اينكه معلوم شه چرا، توي زندان مرد. مي‌گن خودكشي كرده (يه دروغ ديگه- ديگه عادي شده)؛ هيچ كس يادش نيست يه احمد باطبي هم بود كه مفتي مفتي زندگي‌ش رو باخت. هيچ كس ديگه ابراهيم‌نژاد رو يادش نيست كه توي كوي گلوله خورد... هيچ كس ديگه بوي گاز اشكاور رو يادش نمياد كه از خيابون جمالزاده تا ميدون فردوسي رو گرفته بود. ديگه كسي صداي گلوله، برق گلوله رو توي شب 19 تيرماه يادش نمياد...
عاشوراي امسال هم گذشت و سال‌هاي بعد هم مياد و مي‌ره... ولي كسي هزاران هزار خولي و شمر و حرمله (كه اي كاش اين‌ها بودند و خميني و نوچه‌هاش نبودن) رو كه بين ما دارن راه مي‌رن نمي‌بينه. ايراني‌هاي آزاده كه داشتن خودشون رو تو قرن چهارم از زير يوغ دين بيرون مي‌كشيدن، حالا چي كار مي‌كنن؟ عزاداري مي‌كنن براي قاتلان خودشون، مرده‌پرستي مي‌كنن، آب به آسياب اهريمن مي‌ريزن؛ يه نگاه بكنين به شهرتون! كجا رفتند رازي‌ها، ابن‌سيناها و بيروني‌ها؟ كجا رفتن اميركبيرها و مصدق‌ها؟ از صبا چه خبر؟ درويش خان چي؟ از طاهره قره‌العين چه خبر؟ كسروي‌ها كجا رفتن؟ ستارخان و باقرخان چي‌شدن؟ قاسملو كجاست؟ چرا ديگه هيچ كدوم از اين‌ها رو نداريم؟ تموم شدن؟ استثنا بودن؟ همشون فقط «شرر آتش» بودن؟ راستش رو بخواين، همه اين‌ها هر روز باز به دنيا ميان؛ با آرزوهاي اون‌ها، با آرزوي ايران آزاد، با آرزوي آزادي و دموكراسي؛ ولي اكثرشون، با خورشت قيمه عاشورا و حلواي اربعين و شعله‌زرد نيمه شعبون مسموم مي‌شن... ديگه كسي آرزوهاش يادش نيست؛ رازي‌ها و ابن‌سيناها و مصدق‌ها و ... امروز دارن توي دسته عاشورا سينه مي‌زنن و پاي منبر فلان آخوند طماع دروغ‌زن اشك مي‌ريزن... مسخره نيست؟ ياد شهر قصه افتادم! طرف به خاله سوسكه مي‌گه:
- خانم خوشگله تو ديگه چرا گريه مي‌كني؟
- ملا مي‌گه ثوابه!
- ولش كن گريه ملا آبه...

گوسفند نذري

2008-01-19T00:54:00.000-08:00

ديشب ميان كوچه پس كوچه‌هاي تهران يخ زده، يكجا چادري زده بودند. درونش چه بود نمي‌دانم، تنها صداي نوحه گوشخراشي از آن بيرون مي‌زد. گوسفندي را جلوي چادر آب مي‌دادند. يك نفر نشسته بود، دست انداخته بود دور گردن گوسفند و دو نفر ديگر هم داشتند از آن‌ها عكس مي‌گرفتند. عكسي از قاتل و مقتول؛ گوسفند بيچاره كه ديشب با او عكس يادگاري گرفته‌اند، امروز در بشقاب‌هاي مفتخواري ظهر عاشورا قيمه قيمه شده است.همسايه روبه‌رويي نذري مي‌دهد. عاشقان چيزهاي مجاني صف كشيده‌اند با ظرف‌هاي گشادي كه شكم‌هاي پرنشدني‌شان را نمايندگي مي‌كند. همسايه روبه‌رويي، فرمانده سابق، پيرو مكتب آقا ابي عبدالله حسين، سرور شهيدان و سالار فلان و بهمان، سالي يك بار باج مي‌دهد به تنبل‌ها كه روزانه «من بزرگ محله‌ام» را نشخوار كند. گوسفندي به گوسفندان ديگر گوسفند مي‌دهد تا بخورند و شكر شكم‌بارگي كنند.بوي تهوع‌آور نذري مي‌آيد. من هم با همه دبدبه و كبكبه‌ام بايد از آن گوسفند بيچاره كه روزي بي‌خبر از هر جا مي‌چريد بخورم؟ گوسفندي كه راهي جز چريدن و خورده شدن نداشت. گوسفند مجبور، گوسفند بي‌اراده اسير. ا ِي! دلخوش غوطه مي‌خورم در علف‌زار قصاب، تا فربهي بيخبري من نذر كدام گوسفند را ادا كند؟

(عكس از http://www.bepepa.de)

نيروهاي ايراني در حال چي چي؟!

2008-01-07T20:46:00.000-08:00

گاهي آدم چيزهايي مي‌بينه كه نمي‌دونه در ازاش بايد حرص بخوره يا بخنده؟ ديروز كه ماجراي این قايق‌هاي برادران غيور و سلحشور و پرشور، سرداران اسلام ناب محمدي و ناوهاي بدبخت بيچاره آمريكايي پيش اومد، يه سايت خبري تحليلي به اسم قدس، عكسي رو گذاشته بود و بالاش هم نوشته بود: نيروهاي ايراني در حال تهديد ناوهاي آمريكايي.

عكس قدس رو این جا ببينيد.

حالا ما هر چي نگاه كرديم بين این همه شناور كه رو آب بود نفهميديم كدومشون اون سه تا ناو گمراه آمريكايي هستند. از اون بدتر اينكه آسمون پر هلكوپتر بود! در حالي كه تو اخبار چيزي از هلكوپتر نگفته بودن! بامزه اينكه زير عكس هم نوشته بود منبع: ياهونيوز. این شد كه رفتم سايت ياهو و عكس رو پيدا كردم. توضيح كنار عكس نشون مي‌ده، كه عكس مربوط هست به مانور سال 2000 تو تنگه هرمز و همه نيروها هم ايراني هستند...

عكس و توضيح AP رو این جا ببينيد.

حالا يكي نيست به این خبرنگاران (؟) قدس بگه بابا جان آخه اگه ظرفيت خبررساني رو نداري و زود جوگير مي‌شي، لااقل حواس داشته باش! همين‌جوري هر چيزي رو نذار تو سايتت بالاش هم چاخان بنويس! آخه فكر نكردي نيم ساعت بعد كه آخوندا كلن بذنن زير همه چي دست شما مي‌مونه تو پوست گردو؟

بالاترين يا پايين‌ترين؟

2008-01-04T00:32:00.000-08:00

بالاترين هم كم كم، مثل خيلي ديگه از پديده‌هاي ايراني، داره رو به انحطاط مي‌ره. جايي كه مي‌تونست محلي براي تمرين دموكراسي باشه، نمي‌فهمم چرا داره تبديل مي‌شه به محل دعواهاي بچه‌گانه. انگار بالاترين نه به اندازه كافي جديه كه اعضاش بمونن و بجنگن، نه به اندازه كافي پيش پا افتاده كه توش فحش و فحش‌كاري نشه... هر چي كه هست، اين جور كه پيش مي‌ره بالاترين به زودي مي‌شه پايين‌ترين!

* اون طور كه بوش مياد، بعد از هر اظهار نظر، بايد انتظار حذف شدن رو داشت، پس هر وقت من رو نديديد، ديگه خودتون حلال كنيد!

باز هم شروع؟

2008-01-03T09:05:00.000-08:00

شايد دوباره شروع كنم به نوشتن؛ هم اينجا، هم تو نان و پنير. موضوع اينه كه با اين همه نوسانات روحي كه اين مدت داشتم و هنوز هم دارم، نمي‌تونم برنامه‌هايي كه تو ذهنم هست رو درست اجرا كنم...

اسارت

2007-09-16T20:29:00.000-07:00

خبر از ايران:

گوگل فيلتر شده!! لابد براي اينكه مبادا كسي به عمل غير اسلامي "جستجو" دست بزنه! احساس اسارت مي‌كنم. كاري هم نمي‌شه كرد. جمهوري اسلامي زندانبان ماست؛ ولي اون كسايي كه ما رو زنداني كردن، ناداني و خرافات و هزار بلاي ديگه‌س كه دارن تو خونه فرهنگ ما صاف صاف راه مي‌رن...

پ.ن: بعضيا مي‌گن اين اتفاق يه اشتباه هستش كه به خاطر كار گذاشتن يه سيستم زبون‌نفهم فيلترينگ رخ داده. به نظر من اين سيستم فرق زيادي با جمهوري اسلامي نمي‌كنه.

امان از اين روشنفكرهاي اسلامي!

2007-09-14T03:24:00.000-07:00

*** يك:
امروز بعد از مدت‌ها باز نوشتن در نان و پنير شروع شد؛ چند وقت پيش، وب‌سايت تغيير براي برابري از يكي از عكس‌هاي نان و پنير براي مطلب خودش استفاده كرده بود، بدون اينكه مرجع اون رو معرفي كنه. گرچه جاي دوري نمي‌ره، ولي اين كار ممكنه باعث بشه كه كلا استفاده بدون اجازه از وبلاگ‌ها و وب‌سايت‌ها و ... رواج پيدا كنه. فكر مي‌كنم اين كار خلاف مرام اطلاع‌رساني و خبرنگاري باشه و دون شان بچه‌هاي تغيير...

*** دو:
مطلب آخري كه در نان و پنير نوشته شده، نقد بسيار خلاصه‌اي است از آنچه آقاي تقي رحماني نوشته. ايشان در گروه كساني قرار مي‌گيرند كه گمان مي‌كنند مي‌توان از اسلام تعبيرات دموكراتيك و مترقي داشت. انگار نه انگار كه مسائل زمان اسلام به همان دوره محدود شد، حتي تمدن اسلامي هم كه بعدا به وجود اومد، در نتيجه حكومت‌هاي سكولار بني‌اميه و بني‌عباس و به ياري دانشمندان ايراني و آن هم با ترجمه از آثار يوناني و تلاش‌هاي رازي و ابن‌سينا و ... به بار نشست. اسلام چه كاري، چه خدمتي در راه پيشرفت بشريت كرده كه حالا بخواد با جنبش زنان همسو بشه؟! نمي‌دونم چرا بعضي از ما مي‌ترسيم حرف راست بزنيم؟ تا كي بايد ماله بگيريم دستمون و شروع كنيم به صاف كردن قانون ارث و ديه و حرف فلان امام و بهمان كس...اي بابا!

روز پدر....سالروز قتل عام 67

2007-07-27T23:42:00.000-07:00

نشان داغ دل ماست لاله‌اي كه شكفت
به سوگواري زلف تو اين بنفشه دميد

امروز روز پدر است. روز پدري كه جمهوري اسلامي آن را بنا كرده است. رژيمي كه در همين روز – ششم مردادماه – هزاران پدر را به خاك افكند. امروز روز قتل عام زندانيان سياسي در سال 1367 است. سخن در اين باره زياد گفته شده؛ يكي از نوشته‌ها را اينجا لينك مي‌دهم. خودتان بخوانيد.

از خون جوانان وطن لاله دميده

هنگام می و فصل گل و گشت چمن شد
دربار بهاری تهی از زاغ و زغن شد
از ابر كرم، خطه‌ی ری رشك ختن شد
دلتنگ چو من مرغ قفس بهر وطن شد
چه كج‌رفتاری ای چرخ
چه بدكرداری ای چرخ
سر كین داری ای چرخ
نه دین داری
نه آیین داری ای چرخ

از خون جوانان وطن لاله دمیده
از ماتم سرو قدشان، سرو خمیده
در سایه گل بلبل از این غصه خزیده
گل نیز چو من در غمشان جامه دریده
چه كج‌رفتاری ای چرخ
چه بدكرداری ای چرخ
سر كین داری ای چرخ
نه دین داری
نه آیین داری ای چرخ

خوابند وكیلان و خرابند وزیران
بردند به سرقت همه سیم و زر ایران
ما را نگذارند به یك خانه ویران
یارب بستان داد فقیران ز امیران
چه كج‌رفتاری ای چرخ
چه بدكرداری ای چرخ
سر كین داری ای چرخ
نه دین داری
نه آیین داری ای چرخ
از اشك همه روی زمین زیر و زبر كن
مشتی گرت از خاك وطن هست بسر كن
غیرت كن و اندیشه ایام بتر كن
اندر جلو تیر عدو، سینه سپر كن
چه كج‌رفتاری ای چرخ
چه بدكرداری ای چرخ
سر كین داری ای چرخ
نه دین داری
نه آیین داری ای چرخ

از دست عدو ناله‌ی من از سر درد است
اندیشه هر آن‌كس كند از مرگ، نه مرد است
جان بازی عشاق، نه چون بازی نرد است
مردی اگرت هست، كنون وقت نبرد است
چه كج‌رفتاری ای چرخ
چه بدكرداری ای چرخ
سر كین داری ای چرخ
نه دین داری
نه آیین داری ای چرخ

عارف ز ازل، تكیه بر ایام نداده است
جز جام، به كس دست، چو خیام نداده است
دل جز بسر زلف دلارام نداده است
صد زندگی ننگ بیك نام نداده است
چه كج‌رفتاری ای چرخ
چه بدكرداری ای چرخ
سر كین داری ای چرخ
نه دین داری
نه آیین داری ای چرخ

امنیت اجتماعی ؟

2007-07-21T17:09:00.000-07:00

طرح غیر انسانی توهین و تحقیر جوانان تحت نام امنیت اجتماعی از ابتدای مرداد با شدت بیشتر اجرا خواهد شد. تصمیم داریم بکمک دوستان و خوانندگان این وبلاگ، راههای مسالمت آمیزی برای مقاومت در مقابل این طرح را به بحث بگذاریم. هرکدام از خوانندگان که مطلبی در این باب را در بخش نظرات مطرح نمایند، در اولین فرصت، به این نوشته اضافه خواهد شد و در دسترس قرار خواهد گرفت. تذکرات با انتقادات و درکل نقطه نظرات خوانندگان نیز بی شک ، برایمان فوق العاده ازشمند است...

راه‌هاي مبارزه با (به اصطلاح) پليس امنيت اجتماعي (؟!):

اگر خواستند دستگيرتان كنند، سرتان را نيندازيد پايين و سوار شويد. نيروهاي پليس دستور دارند كه حتي‌الامكان از جلب توجه و سر و صدا بپرهيزند. بنابراين، بهتر است، اگر به سراغ شما آمدند، سر و صدا كنيد و تا مي‌توانيد توجه ديگران را جلب كنيد.

اگر ديديد كسي را مي‌خواهند دستگير كنند، يا حتي در حال حرف زدن با او هستند، بي‌تفاوت رد نشويد؛ سعي كنيد كنار او بايستيد و ديگران را هم متوجه قضيه كنيد.

اگر بهمراه دوستانتان مورد "گیر" پلیس قرار گرفتید، همه باهم جلو رفته و اجازه ندهید تعدادی را دستگیر کنند. هزینه دستگیری را با تصمیم بر تنها نگذاشتن دوستانتان بالا ببرید

اگر نور انسانیتی در چهره مامور نیروی انتظامی دیدید، سعی کنید با او صحبت کنید، وجه غیر انسانی اعمالش را با حفظ احترام گوشزد کنید و اینکه او همسر یا برادر یا پدر است ...

راه‌هاي ديگر را پيشنهاد دهيد و به ديگران هم بگوييد تا راه‌هاي ديگر مقابله با (به اصطلاح) پليس امنيت اجتماعي (؟!) را كه به ذهنشان مي‌رسد، به اين موارد كنند.

از خوانندگان : محمدرضا:
سلام.موافقم طرح جالبیه.این نکته روهم اضافه کن که حق گرفتن گوشی موبایل یا وارد شدن به خودروشخصی روندارن.چون حوزه شخصیه.واونایی که موبایلشونو می دن یااجازه میدن وارد خودروشون بشن اشتباه می کنن.مامورا برای این کاراحتیاج به حکم دارن

در بزم حافظ خوشخوان

2007-06-06T06:44:00.000-07:00

در مورد اينكه چرا به حافظ لقب "حافظ" داده شده اختلاف نظر وجود دارد. بيشتر مي‌شنويم كه دليل آن را حافظ قرآن بودن خواجه مي‌دانستند، اما خانم هما ناطق دليل اين امر را "سرودگو، سرودخوان و قوال بودن و نه الزاماً آن‌گونه که گفته می‌شود حافظ قرآن بودن" وي مي‌داند. نام كتاب وي در بزم حافظ خوشخوان است كه متاسفانه در دسترس ندارم. تنها چيزي كه در اينترنت پيدا كردم، نوشته‌اي است كه در پيك‌نت و چندسايت ديگر، ظاهرا به نقل از راديوفردا آمده. چون پيك‌نت در ايران فيلتر است، همان را عينا اينجا مي‌آورم. عكس كتاب را هم از اينجا گرفتم كه كتاب را براي خريدار ارسال مي‌كند.

لينك منبع

هما ناطق، تاریخ نگار و پژوهشگر فرهنگ ایران، در کتاب در بزم حافظ خوشخوان، با دیوان حافظ نه به عنوان یک اثر ادبی بلکه به عنوان یک سند تاریخی برخورد کرده است.

رادیوفردا:در این کتاب خانم ناطق استدلال می کند که لقب حافظ برای شمس الدین محمد در اصل به معنای سرودگو، سرودخوان و قوال است و نه الزاما حافظ قرآن. وی فهرستی از حافظان خوشخوان فراهم آورده که شاعران خنیاگر بودند. خانم اطق در این کتاب به آداب می و آداب باده نوشی نیز پرداخته است که در شعر تر حافظ شیرین سخن بازتابیده است. هما ناطق، تاريخ‌نگار و پژوهش‌گرِ پرآوازه‌ فرهنگِ ايران، مقيم پاريس، ساليانی است در کار تحقيق درباره‌ی تاريخ شراب يا به قول خودش تاريخچه می در ايران است. وی طی اين سال‌ها توانسته است اسناد و مدارکِ ارزشمندی را در اين باره، از چهار گوشه جهان گردآوری کند و بر پايه روش‌های تاريخی بررسی نمايد. در اين ميان، توجه او به ديوان خواجه حافظ شيرازی جلب شده و آن را چشمه‌ای سرشار برای پژوهشِ آداب و آيين‌های باده‌گساری در ايران يافته است. هما ناطق، ييش از آن‌که پژوهش خود را درباره شراب به پايان برساند کتابی دو جلدی درباره شعر حافظ تأليف کرده که جلد نخست آن را انتشارات خاوران در پاريس به چاپ رسانده است. مهدی خلجی (رادیوفردا): کارنامه حافظ شناسی در سده‌ گذشته بسی پر بار و بر است و به همين اندازه ديدگاه‌ها درباره جهانِ شعری و ذهنی او گوناگون. برخی حافظ را عارفی تمام‌عيار و زاهدی ترس‌خورده پنداشته‌ و گروهی ديگر عوالم رندی او را به شيوه‌های دگر تفسير کرده‌اند. اما کار هما ناطق در کتابِ در بزم حافظ خوش‌خوان تفسير به معنای رايج آن نيست. هما ناطق کوشيده‌ است معنای واژگانِ ديوانِ حافظ را از راه بررسی تاريخی دريابد. او ديوان خواجه را به گفته خود نه در جلوه اثری ادبی که به مثابه يک دانش‌نامه و سندی تاريخی پيش رو نهاده است. از همين روست که وی در اين کتاب استدلال می‌کند لقب حافظ، برای خواجه شمس‌الدين محمد، در اصل به معنای سرودگو، سرودخوان و قوال است و نه الزاماً آن‌گونه که گفته می‌شود حافظ قرآن. وی فهرستی از حافظان خوش‌خوان فراهم آورده که شاعران خنياگر بوده‌اند؛ موسيقی‌دان و نيز پاسدار دانش و هنر زمانه. چنين است که غزل‌سرايی ناهيد صرفه‌ای نبرد/ در آن مقام که حافظ برآورد آواز. کار هما ناطق تنها در روشن‌گری مفهوم و تبار تاريخیِ حافظان و نيز الحاقی نمودن ابياتی که حافظ را از بردارنده قرآن فرامی‌نمايند نيست. او به القاب باده نيز می‌پردازد و چشم خروس، خون، دريا و شرب اليهود را واژگانی با ارجاع به باده تعريف می‌کند و حتي گاه شيوه ساختن برخی از می‌های حافظ را به دست می‌دهد. از همين گونه، به آداب می و آيين‌های گذشتگان به گاهِ باده‌نوشی می‌پردازد که در شعرِ تر حافظِ شيرين سخن بازتابيده است. هما ناطق از آوندهای می نيز سخن گفته‌ است از ظرف‌ها و جام‌های هزارگون که در آن باده خوش‌گوار می‌نوشيدند، از جمله مرغان صراحی مانند بط می، خروس صراحی و آوندهايی از اين دست که تصوير برخی در کتاب آمده است.پيشگفتار اين اثر بديع، نقدی است برنده بر حافظ‌شناسی مرسوم در ايران، به ويژه آن نوع حافظ‌شناسیِ که هما ناطق تحت تأثير زهدورزی‌ها و رياکاری‌های پررونق در ربع قرن اخير می‌داند. در بزمِ حافظ خوش‌خوان اثری است تاريخی، اما دادِ باده‌‌پرستی حافظ را از تاريخِ پشمينه‌پوشان تندخو می‌گيرد؛ و سرانجام کتابی است آکنده از روح شورانگيز شراب.

از آزادي بيان در بالاترين حفاظت كنيم

2007-06-03T07:53:00.000-07:00

حدود يك سال و نيم از زماني كه در مورد مسائل اجتماعي وبلاگ‌نويسي مي‌كنم، گذشته است. در اين مدت وب‌نويس‌هاي جور و واجور زياد ديده‌ام. از مذهبي‌ها، بي‌دين‌ها، سكولارها و تئوكرات‌ها، هر چه در جامعه ايران مخفي مانده است، در اين ايران مجازي مي‌توان ديد. حدود يك ماه پيش هم فعاليت جدي‌ام در بالاترين را آغاز كردم. بالاترين محيط خوبي براي بحث و گفتگو است. بحث و گفتگوهايي كه بسياري از ما ايراني‌ها هرگز درون ايران تجربه‌اش نكرده‌ايم. بالاترين شايد يكي از معدود محيط‌هايي است كه بدون آن كه شبانه به خوابگاهت بريزند يا بي‌بهانه زندانت كنند مي‌تواني حرف بزني. در اين جا مي‌توان آزادي بيان را تجربه كرد و شايد خيلي از شما هم مثل من آرزو كرده باشيد كه اي كاش جامعه واقعي ايران هم چنين بود.

پرسشي كه اين روزها در سرم چرخ مي‌زد اين بود كه ما ايراني‌هايي كه در جامعه اينترنتي - با هر سختي كه باشد - با يكديگر حرف مي‌زنيم، اگر رو در روي يكديگر بايستيم چه خواهيم كرد؟
اين شد كه بر نحوه فعاليت اعضا، به ويژه نحوه امتياز دادن‌ها و بحث‌ها و نظرها دقيق شدم. بي‌پرده آنچه آزارم مي‌دهد را با شما در ميان مي‌گذارم:

بسياري از ما منفي مي‌دهيم بي‌آنكه اجازه دفاع داده باشيم.

چنين رفتاري دقيقا اين است كه هم شاكي بوده باشيم، هم قاضي و من فكر مي‌كنم اين خلاف اصول آزادي بيان و خلاف دموكراسي است.

براي آن كه عادلانه‌تر عمل كرده باشيم، به نظر من روش درست اين است كه

- ابتدا اتهام صاحب لينك را مطرح كنيم، مثلا به او بگوييم به فلان دليل مطلب تو "توهين‌آميز" است، يا اگر فكر مي‌كنيم كه خبر صحت ندارد، نخست از بخواهيم كه مدركي ارائه دهد.
- اگر صاحب لينك از خود دفاع كرد، با او وارد بحث شويم. نبايد فراموش كنيم كه منفي دادن ابزاري براي تفريح ما و شكست دادن ديگران نيست. بهتر است منفي دادن آخرين كاري باشد كه انجام مي‌دهيم.
- در نهايت اگر تشخيص داديم كه صاحب لينك چيزي براي دفاع از خود ندارد، شايد بتوان به او منفي داد، اما همين كار هم بهتر است با توافق نظر عده‌اي از خوانندگان انجام شود.

درست است كه بالاترين محيطي رقابتي دارد و اين موضوع آن را بسيار جذاب كرده است، اما بهتر است به جاي آن كه صرفا منفي و مثبت داده باشيم، دموكراسي را هم تمرين كنيم. در محيط‌هاي دموكراتيك دو تفكر براي بقا تلاش مي‌كند، يكي آن كه به قول ولتر "جانش را مي‌دهد تا ديگري حرفش را بزند، حتي اگر با او مخالف باشد" و ديگري آن كه مي‌كوشد دموكراسي را از بين ببرد.
بار ديگر پيشنهاد بالا را تكرار مي‌كنم، اميدوارم هموطنان در بحث شركت كرده و اين ايده را به سرانجامي برسانند:

***

اگر مطلب كسي به نظرتان "توهين‌آميز" "غيرواقعي" "ناقض كپي‌رايت" "تكراري" يا داراي "تيتر يا توضيح نامناسب" آمد،

دلخوری‌های من از اسلام - مقدمه

2007-05-31T10:26:00.000-07:00

شاید برای شما هم پیش آمده باشد كه بعد از انتشار مطلبی در بالاترین، برچسب توهین‌آمیز خورده باشید. گاه فكر می‌كنم كه این عبارت هم مثل عبارت‌های برانداز، براندازی نرم، دشمن و ... به كلیشه‌هایی تبدیل شده كه قرار است نقشی منحرف‌كننده از بحث اصلی ایفا كند! یكی دسته از مطالبی كه به شدت مورد غضب قرار می‌گیرد، آن است كه ارزش‌های دینی خواننده را مورد شك قرار داده و به جد یا طنز آن را نقد می‌كند. آیا دین – چون امری مقدس برای دین‌داران است – هیچ‌گاه نباید نقد شود؟
به نظر من، انسان دوست‌دار آزادی است و به همین دلیل حق دارد به هر شیوه‌ای كه می‌خواهد زندگی كند (تا جایی كه مخل آزادی دیگران نشود) و بنابراین حق دارد دین و مذهب خود را داشته باشد (باز تا جایی كه مخل آزادی دیگران نشود) و دیگران هم حق ندارند او را از این گرویدن به دین و مذهب منع كنند؛ ولی اگر كسی دینش را به دیگران حاكم كرد و آن دین مبنای قانون‌گذاری شد، باز هم نباید آن را نقد كرد؟
دلخوری‌های من از اسلام از آن جایی ناشی می‌شود كه بزرگان این دین مجموعه‌ای از روش‌های زندگی را به یادگار گذاشته‌اند كه بسیاری از آن‌ها به نظر من ناپسند و حتی در بسیاری از موارد آلوده به جنبه‌های فاشیستی می‌رسند. كشتن مخالفین عقیدتی - به اسم كافر و مرتد بودن – به سرقت بردن اموال و سوءاستفاده از خانواده مغلوب‌شدگان از یك سو و توجیه شرعی كردن این اقدامات از سوی دیگر، نمونه‌های بارز این جنبه‌های فاشیستی هستند.
وقتی كسی دیگری را به خاطر منافعش می‌كشد یا دستور كشتنش را می‌دهد، باز نباید او را نقد كرد؟ یعنی باید پذیرفت كه كشتن مخالفان عقیدتی كاری نیكوست؟! آیا باید به احترام رسول خدا دم بر كشید؟ با احترام كامل به جنبه‌های انسانی اسلام، در شرایطی كه دین‌فروشان، هست و نیست ما رو نابود كرده و هنور هم به خفه كردن ناراضیان ادامه می‌دهند و جنایات خود را به اسم دین تشریع می‌كنند، دیگر نمی‌توان به جارو كردن خاكروبه‌ها به زیر فرش ادامه داد. من فكر می‌كنم، دین اسلام سهم بزرگی از عقب‌افتادگی بخشی از جامعه ایران دارد و از همین روی آن را نقد خواهم كرد.
وقتی مسلمانان من را نجس، فاسد و مهدورالدم می‌خوانند، چه كسی در حال توهین به دیگری است؟

نمايشگاه نقاشی‌های محمد صالحی‌زاده

2007-05-27T08:18:00.000-07:00

کميسيون ملی يونسکو در تهران برگزار می کند:
حمايت از تنگه بلاغی و دشت پاسارگاد
گشايش نمايشگاه: سه شنبه هشتم خرداد ماه 1386 از ساعت 3 تا 7 بعد از ظهر
بازديد از نمايشگاه: هشتم تا يازدهم خرداد ماه از سه تا هفت بعد از ظهر
آدرس: تهران ـ بلوار ميرداماد، روبروی مسجد الغدير ـ خيابان شهيد حصاری (رازان جنوبی) خيابان يکم، شماره 17 ـ تلفن تماس: 0913165773417
اين نمايشگاه با حمايت «کميته بين المللی نجات پاسارگاد» برگزار می شود.

منبع: سايت كميته بين‌المللی نجات پاسارگاد

تفاوت زن و بيضه مرد

2007-05-24T13:34:00.000-07:00

خانم‌هاي عزيزي كه به قوانين اسلامي پايبند هستيد! شما قانونا حتي ... چپ آقايوني كه به قوانين اسلامي پايبند هستند هم نيستيد...

حوصله توضيح زيادي ندارم. شايد در پست‌هاي بعدي، بيشتر نوشتم...مسخره اينه كه با اين قوانين عقب‌مونده دارن بهمون حكومت مي‌كنن.

ماده 435 : قطع دو بيضه دفعتاً ديه كامل و قطع بيضه چپ دو ثلث ديه و قطع بيضه راست ثلث ديه دارد.تبصره : فرقى در حكم مذكور بين جوان و پير و كودك و بزرگ و عنين و سالم و مانند آن نيست .ماده 436 : ديه ورم كردن دو بيضه چهار صد دينار است و اگر تورم مانع راه رفتن مفيد شود ديه آن هشتصد دينار خواهد بود.

منبع: http://www.police.ir/Rules/Rules10-2-2-4-9.htm#7

ماده 300 :
ديه قتل زن مسلمان خواه عمدى خواه غير عمدى نصف ديه مرد مسلمان است .
ماده 301 :
ديه زن و مرد يكسان است تا وقتى كه مقدار ديه به ثلث ديهء كامل برسد در آن صورت ديه زن نصف ديه مرد است .

منبع: http://www.police.ir/Rules/Rules10-2-2-4-2.htm

جايزه عكس پوليتزر - پس از 26 سال

2007-05-23T11:16:00.000-07:00

جهانگير رزمي پس از 27 سال جايزه بهترين عكس سال را دريافت كرد. عكس صحنه اعدام 11 نفر كه با چشمان بسته در مقابل جوخه اعدام ايستاده‌اند را نشان مي‌دهد. محل عكس‌برداري كردستان است.

منبع عكس اينجاست.

در همين ارتباط:

عكاس ايراني و جايزه پوليتزر پس از 26 سال

وحشي، وحشي‌تر، وحشي‌ترين

2007-05-21T07:12:00.000-07:00

هميشه كارهايي براي انجام دادن هست. فلان كتاب را بايد بخوانم، بهمان مطلب را بايد تمام كنم. اما امروز حالش را ندارم، امروز يكي ديگر از آن روزهايي است كه حالش را ندارم.
طبق معمول اتوبوس‌هاي هفت تير را سوار شدم تا به خانه بيايم. يكي از دفترچه‌هاي كوچك صورتي رنگ كمپين در دستم است. اين دفترچه‌ها از آن چيزهايي است كه وقتي مي‌خواني نمي‌داني از حقايق ساده‌اش بخندي يا گريه كني؟ ما آدم‌هاي متمدن قرن بيست و يكمي و اين قوانين...؟! اين‌ها كه ديگر فايده‌اي ندارد... براي قرن‌ها پيش شايد بد نبوده باشد... يعني انقدر عقب مانده‌ايم؟ هنوز سعي مي‌كنم دلايل حكمراني اين قوانين را بفهمم كه اتوبوس به مقصد مي‌رسد.

***

اينجا ميدان هفت تير است. در امتداد زمان به عقب مي‌روم؛ 21 روز مانده به سال پيش. همين‌جا، درست روي همين پل عابر پياده ايستاده بودم و ميدان را نگاه مي‌كردم. «تجمعي كه قرار بود مسالمت‌آميز باشد»، با حضور پليس به خشونت كشيده شده بود. تا آنجا كه به پليس مربوط است، تنها خاطره خشونتش در ذهنم مانده و ... حس تنفري. ياد دوستي مي‌افتم كه دانشكده افسري را نيمه‌كاره رها كرد. دليلش اين بود كه «مي‌دانست روزي بايد جلوي مردم بايستد.»
از جلوي ماشين «گشت ارشاد» مي‌گذرم. با كوله پشتي و گوشي‌هاي فلش در گوشم، بي‌خيال جلوه مي‌كنم. از نوع نگاه آن برادر پليس برايم روشن است كه اگر دختر بودم، حتما تذكري چيزي نصيبم مي‌شد! به حالش تاسف مي‌خورم، به حال آن لباس هم. چند سال پيش من هم سرباز بودم. دركش مي‌كنم، بايد گوش به فرمان باشد... اما واقعا هر فرماني را بايد گوش داد؟ آن هم تام و تمام؟

***

به خانه مي‌رسم. خبر داغ امروز چيست؟ ضرب و شتم دانشجويي در دانشگاه اميركبير؟ خب به سلامتي! از اين‌ها انتظار ديگري نمي‌رود. ديگر چه؟ ضرب و شتم خانمي به جرم بدحجابي؟ عجب! چه پليس قدرتمندي! ديگر چه داري؟ لوله آفتابه‌اي در دهان اراذل و اوباش؟ به به به به! چه تصاوير دل‌آويزي... حتي نوشتن از آن‌ها هم تهوع‌آور است. هر چه به روي خودم نمي‌آورم، بدتر است. نمي‌دانم خبرها را بخوانم يا نه؟ فيلم‌ها و عكس‌ها را ببينم يا نه...؟ ديگر خسته شده‌ام...

***

«خدايا ما كجا زندگي مي‌كنيم؟» امروز چندم است؟ چه سالي است؟ قرن بيست و يكم شده؟ وقتي قرن بيست و يكم و با قرن يكم فرقي ندارد، ديگر تاريخ به چه دردي مي‌خورد؟ همه دنيا به همين وجه است؟ همه جا قانون اينقدر غريب است؟ هميشه قانون اين طور خشونت بار است؟ در اروپا چطور با مجرم برخورد مي‌كنند؟ در آسيا چطور؟ در همين خاورميانه چه؟ در افغانستان؟ در آن جا هم اين‌گونه تحقير مي‌كنند؟ چرا با ما چنين مي‌كنند؟ چرا حق ندارم اعتراض كنم؟ چرا هميشه بايد نگران خواهرم باشم؟ آيا از جلوي چشمان پليس به سلامت خواهد گذشت؟ چرا بايد از پليس متنفر باشم؟ از وقتي اين وبلاگ را باز كرده‌ام، دو سوم مطالبش همين غرغرها بوده. چرا اين شكوه‌ها تمامي ندارند...؟

***

پشت كامپيوتر مي‌نشينم، كارهاي زيادي هست كه بايد انجام دهم. فلان كتاب را بخوانم، بهمان مطلب را بنويسم. كار من به مباحث مديريتي و مهندسي نزديك است.
خب، از كجا شروع كنم؟ قرار بود اقتصاد بخوانم؟ يادم نيست... تمام ذهنم پوشيده از تضوير آن خانمي – نامحرم است؟ به چشم تو نامحرم مي‌آيد، او يك ايراني است، او يك انسان است – كه با سر روي خونين، داخل ماشينش نشسته بود.
كمي بيشتر به ذهنم فشار مي‌آورم. آخر رشته من مهندسي است، ربطي به مسائل زنان ندارد. بايد به كارم برسم. بيشتر فكر مي‌كنم، بايد چه كار مي‌كردم؟ يادم نيست، تصوير ديگري به ذهنم مي‌آيد: جواني كه آفتابه گردنش انداخته‌اند، يك شمشير پلاستيكي به دستش داده‌اند و پليس هم مثل زورگيرهاي سر گردنه، با بلندگو ايستاده است... آيا دارند مسخره‌اش مي‌كنند؟ اگر جاي آن جوان بودم، تا آخر عمرم پليس را مسخره مي‌كردم. با تمام توانم تبهكاري مي‌كردم و پاي هر كثافت‌كاري امضا مي‌كردم: «... به نيروي انتظامي!»
اه... يك ساعت گذشت. هنوز هيچ كار نكرده‌ام. مادرم آمد خانه. گويا چهره‌ام درهم است.
- چيزي شده؟
- نه.
- پس چرا اخمات تو همه؟
- چيزي نيست.
ناخشنود است. مي‌رود. ديروز به او گفته بودم كه ناراحتي دليل نمي‌خواهد، خوشحال بودن دليل مي‌خواهد. كاش نمي‌گفتم، ولي چه كار كنم؟ روحيه‌ام اين طور شكل گرفته، روحيه دوستانم هم همين‌طور است. چهره‌هاي اخمو سوال‌برانگيز نيستند. فقط مادر است كه مي‌پرسد «چرا اخمويي؟». ديگران شايد – اگر پيش آيد- مي‌پرسند «چرا خوشحالي؟!»
در خشم و خيال مانده‌ام. هنوز هيچ كاري را شروع نكرده‌ام. امروز سر كار هم همينطور شد. قرار بود آن سيستم وامانده را تحليل كنم... اما نمي‌توانستم، هر چه فكر كردم تنها تصاوير متحرك آن دانشجوي اميركبير به يادم مي‌آمد كه چهار دست و پايش را گرفتند و بردند بيرون دانشگاه. روي زمين مي‌كشيدندش... حتي نوشتنش هم شرم دارد... خدايا اين‌ها انسانند؟ خدايا ما كجا زندگي مي‌كنيم؟ اين‌ها كه هستند كه بر ما حاكمند؟ نمي‌دانم وا‌ژه «وحشي» پيش از اين هم كاربرد داشته است؟ قرار بود دو تا سيستم نرم‌افزاري را با هم مقايسه كنم، حالا فقط مي‌توانم يك چيز را به حيطه قياس بكشانم: «وحشي، وحشي‌تر، وحشي‌ترين.»

در همين ارتباط بخوانيد:

فراخواني عمومي براي محكوم كردن توحش

پ.ن: مي‌خواستم تعدادي از دوستان را دعوت كنم، اما فكر نمي‌كنم اين از آن دست فراخوان‌هايي باشد كه نياز به گلچين كردن داشته باشد. به هر حال، صورتگر، مردوك، عاصي و راوي عزيزم، منتظرم تا بنويسيد -- آريو.

دموكراسي، آزادي،‌ حق مسلم ماست!

2007-05-19T11:36:00.000-07:00

به نظرم روش بسيار بسيار خوبيه. وقتي كه امكانات اطلاع‌رساني كمه، ميشه به راه‌هاي اين‌چنيني براي آگاه كردن مردم عادي كه دسترسي به اينترنت و ماهواره ندارن رو آورد. بد نيست اين عكس بالا رو براي ديگران ايميل كنيم...

پرسشي دارم ز دانشمند مجلس باز پرس

2007-05-18T01:45:00.000-07:00

در پست تحت عنوان «آقای خامنه‌ای، آقایان! خانم‌ها! ...» عده‌ای به من خرده گرفتند كه این متن «احساسی» و یا «توهین‌آمیز» است. این بار برای آن كه یك تنه به قاضی نرفته باشم، قسمتی از صحبت‌های آقای خامنه‌ای را كه در سایت رسمی به خود ایشان آمده است، مبنا قرار می‌دهم تا بر اساس آن رویكرد احساسی به آنچه عامل سختی‌های امروز جامعه ایران می‌دانم،‌ نداشته باشم. به نظر من، رفتار و گفتار رهبران جمهوری اسلامی معمولا پر از تناقض بوده است و در «بیاناتشان» نیز علاوه بر تناقضات، فرضیات نادرست نیز به وفور به چشم می‌خورد. همچنین برخی ادعاهای ایشان از نظر من با آنچه در رفتار پیروان وی می‌بینم در تضاد شدید قرار دارد. سه عبارت از سخنرانی آقای خامنه‌ای كه در جمع خانواده شهدا ایراد شده است را در ادامه به بحث می‌گذارم و بر آن اساس چهار پرسش مطرح می‌كنم. امیدوارم خوانندگان – به ویژه طرفداران جمهوری اسلامی و ولایت فقیه – به این پرسش‌ها پاسخ دهند تا امكان بحث‌های بعدی به وجود آید.

عبارت نخست: «دشمنان با تبلیغات عنادآمیز خود سعی كردند كه ارزش‌ها شهید را در جامعه ما كم كنند و آن را به فراموشی بسپارند. این تلاش در برهه‌ای داخل كشور نیز صورت گرفت، اما خنثی گردید و جلویش گرفته شد.»

- پرسش نخست: دشمن كیست؟

- پرسش دوم: چگونه جلوی تلاش‌های دشمن گرفته شد؟

عبارت دوم: داعیه ما آنچنان داعیه ای است که در دنیای اسلام و چه در هر نقطه ای از جهان این داعیه ها و شعارها مطرح شود اکثریت قاطع مردم به آنها اظهار ارادت و همراهی خواهند کرد.

- پرسش سوم: داعیه شما چیست؟

عبارت سوم: ما می‌گوییم با تقسیم دنیا بر سلطه‌گر و سلطه‌پذیر مخالفیم، سلطه‌گران غلط می‌کنند که می‌خواهند بر دنیا سلطه پیدا کنند و دولت‌های سلطه‌پذیر نیز که زورگویی آن‌ها را بر خلاف میل ملت‌هایشان می‌پذیرند بیجا می‌کنند.

- پرسش چهارم: آیا می‌توانید رفتار سلطه‌گر را توصیف كنید؟

نوبهار است در آن کوش ...

2007-05-16T21:26:00.000-07:00

امروز هوای تهران فوق‌العاده است. اشکال این جاست که خیلی‌های دیگر که در جستجوی آزادی بوده‌اند، همین لحظه باید هوای زندان را تنفس کنند.

می‌خواستم شعری از حافظ بنویسم، ولی به همین بسنده می‌کنم:

در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر است ....................... حیف باشد که ز کار همه غافل باشی

آقای خامنه‌ای! آقایان! خانم‌ها! می‌دانید هجوتان می‌کنند؟

2007-05-15T09:54:00.000-07:00

چند روز پیش نگاهی به پست قبلی‌ام انداختم. راستش را بخواهید پشیمان بودم؛ احساس می‌کردم نباید هجو نوشت، خوب نیست کسی را به سخره گرفت؛ اما آقای خامنه‌ای، آقای مصباح یزدی، آقای احمدی‌نژاد و خلاصه همه شما طرفداران و سردمداران حمهوری اسلامی! می‌دانید چرا آن پست را نوشتم؟

امروز صبح میدان هفت تیر بودم. تنها دیدن پلیس‌های نیروی انتظامی کافی بود که مرا باز به یاد آن پلیدهایی بیندازد که چندین و چند سال است در حال کتک زدن مادران و خواهران و پدران و برادرانم هستند. می‌دانید این چهار واژه چه معنی می‌دهند؟ مادر، خواهر، برادر و پدر؟ می‌دانید این‌ها چیزی بیش از نسبت‌های خویشاوندی هستند؟ آقایان و خانم‌ها، شاید روزی به گذشته خود از زاویه دیگری نگاه کنید. نمی‌دانم آن روز در زندان خواهید بود یا در یک مخفیگاه یا زیر نگاه حقارت‌بار ملت ایران؛ به هر حال بد نیست بدانید این همه نفرت از کجا به سمتتان روانه شده است.

من پیش از انقلاب را تجربه نکردم. در میانه راه «آری» به جمهوری اسلامی و «حمله صدام» به ایران متولد شدم. از همان روزهای اول، صدای بمب و موشک و هزار کوفت و زهرمار دیگری در گوش‌هایم بود که صدام حسین، که اول به او گفتید صدام یزید کافر و بعدها شد برادر صدام، بر سرمان می‌ریخت. بعد از جنگ، هنوز آن قدری فهم و درک نداشتم که بدانم وضعیت جامعه چگونه است. هر چه بود در مدارس مذهب‌زده شما شنیده بودم تا اینکه یک روز یکی از معلم‌های دینی گغت: «الحمدالله با پایان گرفتن جنگ، کم کم مملکت به سمت پیشرفت می‌رود». آن نخستین باری بود که فهمیدم پیشرفت چیز خوبی است، آن قدر خوب که چیزی از آن به ما آدم‌های معمولی نمی‌ماسد.

آقایان (تکرار اسامی‌تان تهوع‌آور شده است)! آن سال‌ها گذشت؛ آریو کم کم بزرگ‌تر شد. مذهبی هم بود، می‌دانید؟ نماز می‌خواند، روزه می‌گرفت، خلاصه به خیال خودش دین و ایمانی داشت! اما هرگز به شما نزدیک نشد. می‌دانید چرا؟ چون شما آقای خامنه‌ای! آقای رفسنجانی! و دیگر آقایان و خانم‌هایی که سال‌هاست وضوی خون می‌گیرید! راحت بگویم، شما تجسم دیو و اهریمنید! آقای خامنه‌ای که انقدر دوست داری ستایشت کنند، هیچ می‌دانی که برایت شعرهای مبتذل می‌سازند و در جمع‌های جنوب شهر تهران می‌خوانند و می‌خندند؟ آقای احمدی‌نژاد تا به حال این شعر را شنیده‌ای؟

«اتم متم توتوله، منم احمدی کوتوله – یه بمب دارم قل‌قلیه، مال آقا سید علیه»

یک کلیپ هم دارد، در سایت YouTube است که به خیال خودت قیلتر کردی که ما نبینیم! به آن سردار پاسدار صفار هرندی هم بگو بیاید با هم ببینید. من که با هر کس دیدم از ته دل خندیدیم و عقده‌هایمان را توی صورت تو و اربابانت تف کردیم. آقای احمدی نژاد! آیا هنوز نفهمیده‌ای که در چه منجلابی گیر افتاده‌ای و چطور از عقاید ساده‌لوحانه و خرافاتی‌ات سوءاستفاده می‌شود تا بشوی کاغذ توالت آقای خامنه‌ای؟ برو به آن رفسنجانی بگو سنگ استنجاء تویی، نه اسرائیل. می‌دانی چرا؟ چون شده‌ای ابزار دروغگویی رژیم «جهل و جور و فساد» آقای خامنه‌ای. راستی به رفسنجانی بگو که بچه‌ها او را رسمن‌جانی صدا می‌کنند.

آقایان و خانم‌هایی که این حرف‌ها امروز به خشمتان می‌آورد، جز نفرت نکاشته‌اید که این‌ها را درو می‌کنید. شاید روزی فکر نمی‌کردید که ایرانی‌ها راهی برای بلند کردن صدای نفرتشان پیدا کنند... «ای روشنی‌ستیزان»! گرچه هرگز تا بر مسند قدرتید از گذشته درس نخواهید گرفت، اما شاید هنوز کمی قوه تخیل برایتان مانده باشد تا آن روزی را تصور کنید که لعن و نفرین‌ها علنی شود و دیگر هراسی از باتوم‌ها و لگدهای و شلاق‌هایتان نباشد؟ می‌دانید، در این سال‌ها ما رویین‌تن شده‌ایم! آقای اژه‌ای! تو که از براندازی نرم می‌ترسی، من اگر روزی یک برانداز حساب شوم، به آن افتخار خواهم کرد؛ بگذار تا وقت هست خودمانی یک نصیحتی بکنم: «براندازی نرم هر چه باشد، نرم است و کمتر دردت می‌گیرد. بترس از آن روزی که در جامعه هیچ چیز نرمی نماند تا با آن جارویت کنند. آن روز با ضربه‌های سخت ملت ایران خرد می‌شوی. می‌دانی سربازان گمنام امام زمان هم دیگر نه چندان گمنام مانده‌اند و نه چندان سرباز!»

آقایان و خانم‌ها! همه این‌ها را که گفتم، هر کودک 5 ساله‌ای که فقط یک بار کارتون شیرشاه (Lion King) را ببیند به روشنی درک می‌کند. اگر هنوز نفهمیده‌اید که من چه می‌گویم، کارتون آن در بازار هست، بخرید و از فرزند خردسالتان بخواهید که ببیند و برایتان با زبان کودکی‌های خودش بازگو کند که جریان چه بود و چه شد... شاید معصومیت کودکی در شما تاثیری کند.

حمومک مورچه داره

2007-05-11T06:37:00.000-07:00

قبل از انقلاب یه فیلمی بود که خیلی بد بود و دو تا مرد بودن که نامرد بودن بعد رفتن قاطی زنها! وا اسلاما! وا اسلاما! نگو و نپرس! خیلی فیلم بدی بود. خدا لعنت کنه باعث و بانیشو! اون موقع شاه خائن با قضیه برخورد ریشه‌ای نکرد، حالا هم علی‌رغم اینکه برادرای بسیج و سپاه و خواهرای زنیب موفق شدن با چماق و لگد هدایت و فحش و فضاحت و تجاوز فساد رو از جامعه پاک کنن، باز حریف این فیلم نشدن تا اینکه روح خبیث امپریالیسم در برادرای خودشون هم حلول کرد... حالا هم اشکالی نداره؛ راه‌های زیادی برای حل ریشه‌ای مساله وجود داره که من چند تاشون رو پیشنهاد می‌کنم تا رهبر و چیزای دیگه نظام آرامش خاطر پیدا کنن:

راه اورژانسی: توی نماز جمعه و جاهای دیگه که عشاق آقا حضور دارن، قبلا به ایشون عرض کنید تا یه بسط در راه اسلام دود کنن، بعد بیان با صدای ملکوتیشون یه دهن حمومک مورچه داره بخونن، تا ضمن اینکه همگی مراسم عبادی – سیاسی «بکن و بریز» رو اجرا می‌کنن، هر کس که کار بدی کرده در پیشگاه آقا شرمنده بشه. بعدش هم می‌تونین آقای مصباح یزدی رو صدا کنین تا یه حالی به شرمگاه شرمندگان بده.

راه س.ک.س.ی: اخیرا شنیدم که چادر اندامی روانه بازار اسلامی شده. خب این خیلی خوبه چون باهش دیگه کاملا معلوم می‌شه که کی زنه و کی مرد. البته اگر مردی بره لا به لای خواهرای زینب شاید خیلی هم معلوم نشه، چون اونا خودشون یه پارچه آقان معمولا. ولی به هر حال به امتحانش می‌ارزه.

راه منطقی با در نظر گرفتن پیش‌زمینه‌ها: دوران سربازی یه شایعه‌ای شنیدم که از قول آقا نقل شده بود: «... آمدیم خلاف دستی بکنیم، گفتند دستت ک...ری است، نمی‌شود. افسرده برگشتیم.» البته ما که باورمون نشد، گفتیم لابد این هم توطئه امپریالیسم و صهیونیسم و برادر- صدام یزید کافره؛ آخه «آقا و خلاف دستی؟ نکنه چیز آقا به حرفش گوش نمی‌ده که می‌خواد از دست استفاده کنه؟» ولی حالا که افسردگی آقا حقیقت پیدا کرده و خواهر و برادرای زینب دارن براش گریه مختلط می‌کنن، بهتره که آقا خودشون مشکل کمبود جمعیت رو حل کنن؛ میون کار هم اگر از پس کسی برنیومدن دوباره آقای مصباح یزدی رو صدا کنن تا مشکل جنس‌ها موافق رو حل کنه.

در آخر هم توصیه می‌شه که حتما برادرای اتاق فکر آقای خامنه‌ای بیان، عقلاشونو بذارن رو هم و راهی برای گریز از دام استکبار جهانی پیدا کنن. آقا! امروز روز اتحاده و آقای رفسنجانی هم با وجود اینکه می‌خواد سر به تن شما نباشه تا خودش بشینه جاتون، بذارید بیاد تو اتاق فکر؛ چون ایشون قبلا عرق خمینی رو لیسیدن (راس می‌گم به مولا! باور ندارین از از خودش بپرسین! اکبره دیگه...) و تو این کارا خیلی واردن. حسین شریعتمداری بازجو هم یه چیزایی بلده... می‌دونین که؟

پ.ن.: این لینک اصلی عکسه.

اگر خوب معلوم نیست راجع به چی حرف می‌زنم، به چهره اون کسی که درست وسط عکسه و هدبند قرمز نداره نگاه کنین.

زینب پیغمبرزاده را آزاد کنید - ما عادت نخواهیم کرد!

2007-05-09T12:17:00.000-07:00

این که زینب پیغمبرزاده دختر قوی‌ای است، بهانه فراموش کردنش نخواهد شد. یادمان نمی‌رود نگرانی‌هایی که پدرش دارد... یادمان نمی‌رود که زینب چرا تلاش می‌کند.

پ.ن.1: دو روز پیش زینب پیغمبرزاده را در اوین زندانی کردند. این هم لینک مطلب: http://herlandmag.info/news/07,05,07,06,11,14 امیدوارم توضیح، کافی باشد.

پ.ن.2: مطلب رضا را در مورد وزرا بخوانید.

برای دوعا

2007-05-06T21:50:00.000-07:00

حدود ده ثانیه از فیلم وحشتناک سنگسار یا بهتره بگم له کردن دوعا (دختر کرد ایزدی ) رو دیدم. صدرحمت به سنگسار. اونجا لااقل طرف رو فقط میکشند و دیگه بهش بیحرمتی نمیکنند. دختر بیچاره رو نیمه برهنه رو خاک خابوندن و با لگد و سنگ و ... افتادند به جونش شرم بر شما. شما دیگه از چه طایفه ای هستید؟ انسانید؟ کثیفترین حیوانها شرف دارند به شما. آبروی انسان و انسانیت رو بردید. باور کنید حیوانات اگه میدونستند از ما چه کارایی برمیاد، به بدترینهای خودشون صفت انسان میدادند. قتل ناموسی که یکی از شنیعترین رفتارهای بشریه، متاسفانه در کشور ما هم هست، اما باور کنید، قاتلها و جنایتکارها هم یا هم فرق دارند. اون پدر یا برادری که از خشم و در اقدامی فجیع و غیرقابل تصور، نزدیکترین عزیزش رو میکشه، جنایتکاره. اما باور کنید تو دسته بندی جنایتکارا از شما خیلی باشرف ترند. شما که پاره تنتون رو مثل یه تیکه گوشت انداختین جلو جمعیتی که اونها هم انگار بویی از انسانیت نبرده اند. اون دختر اگه اسیر گله ای گرگ می شد، سرنوشتش بهتر بود.

و واقعیت تلخ بعدی اینکه شماها کُرد محسوب میشین... . چطور ممکنه عقاید پست و حیوانی مذهبی باعث بشه که شما به چنین موجوداتی بدل بشین. مگه اون دختر چیکار کرده؟ عاشق یه پسر مسلمون شده؟ خدایا این مذهب چیه که میتونه انسان رو تا این درجه به سقوط اخلاقی بکشونه. خدایا این چه سنت نامبارک و نامیمونیه؟ نمیشد مذهبی نباشه؟ نمیشد انسانها فقط انسان باشند و مذهبی نباشند و بخاطر اینکه تورو سه بار صبح و چهاربار شب پرستش کنند، این بلای اخلاق سوز رو بهشون نازل نکنی؟ آخه این مذهب چیه که نه ملیت، نه سنت، نه تاریخ، نه اخلاق، نه عاطفه و نه هیچ چیز دیگه ای مانعش نمیشه که انسانها رو به سقوط نکشونه؟

شماها کُردین؟ یه نگاهی به اطرافتون بندازین، ببینین کردهایی که تو منجلاب عقاید کثیف مذهبی غرق نیستن چه رفتاری با دخترهاشون دارن؟ توی عقب مانده ترین و سنتی ترین جوامع کرد هم رفتاری با دخترها می بینین که شاید در شرایط مشابه در هیچ قوم و فرهنگی نیست. این مذهب نکبت بار با شما چه کرده که نه از اصلتون و نه از اصالتتون چیزی نمونده.

و چیزی که بسیار برام عجیب و باورنکردنی بود ، این بود که این عمل با حمایت یا کمک حکومت اقلیم کردستان عراق انجام شده. اگه این موضوع درست باشه بنظرم جوامع جهانی باید برای محاکمه و رسوا کردن تک تک این افراد اقدام کنند. حالم بهم میخوره از حکومت اقلیم کردستان اگه واقعا حامی یا حتی مطلع از این جریان باشه. آقایون محترم. باور کنید اگه مشخص بشه شما در این ماجرا نقشی داشتین، تمام اونچه که بهش مینازین و مفتخرین، با این حرکت حیوانی دیگه پشیزی ارزش نداره. آقای مسعود خان بارزانی، چند دهه مبارزه کردی که دولت و حکومت کرد تشکیل بدی که همچین اتفاقی توی قلمرو حکومتت بیفته؟ آقای نخست وزیر؟ که ایران درس خوندی و اهل شعر و فرهنگ و ادبیاتی.
چطور پلیسهای تحت فرمان شما در این اقدام جنایتکارانه دست داشتن و نظارت کردند؟ شما دیگه هیچکدوم شایستگی و لیاقت موندن در پست و مقامتون رو ندارین. یه زمانی با دیدن دستاوردهای شما و مبارزات و تلاشهاتون و نتایج این تلاشها، به کرد بودن خودم می بالیدم. اما امروز حالم بهم خورد... . از اون جمع ، از اون آدمها، از اون پلیسها، از اون حکومت، از اون فکر، از اون قوم ، از اون مذهب... که گندش دنیا رو برداشته.
دنیا جای بسیار بدی شده. پراز گند و کثافت و جنایت. قتل، آدمکشی، نسل کشی. دنیای ما اونقدر آلوده س که شاید تنها عاقبتش این باشه که یهو نابود بشه... . و جالب اینجاست که در اغلب این جنایتها و رذایل، مذهب نقش اصلی رو داره. خدایا! آیا دنیای ما بدون مذهب جای بهتری نبود؟ اگه انسانها هیچوقت تورو پرستش نمیکردند، برای رضای تو کاری نمیکردند اما انسان بودند و همدیگر رو بخاطر تو تیکه پاره نمیکردند بهتر نبود؟ خدایا... کاش دنیا رو بهتر میساختی، یا نمیساختی...

نویسنده : بامداد (baamdad@gmail.com)

Poor is the man whose pleasure depends on the permission of another

2007-05-04T10:51:00.000-07:00

شاید لازم باشه یه مقدار مثل من فکرتون خراب باشه تا بتونین حدس بزنین اونی که اینو کشیده به چی فکر می‌کرده؛ از اون بدتر اونی که دستور داده اینو بکشن چی فکر می‌کرده؟! حالا اگر خیلی تو مسائل ذهنی سکشوالیته خبره نیستین، از اونجا که بنده حقیر چند سالی با برادرای همواره مذاب در ولایت و متصلب در عضو اصلی‌شون، همخدمتی بودم، سعی می‌کنم براتون توضیح بدم (عکس رو از وبلاگ عصیان برداشتم):

تو این اولی از چند عنصر مهم استفاده شده تا دخترای مسلمون حسابی ارشاد بشن:
1- زن بدجنس: این نقاش اسلامی تصورش اینه که هر کسی تاپ بپوشه به محضی که فرصت گیر بیاره خر نزدیکترین نفر رو می‌گیره و پرتش می‌کنه تو اتاقی جایی و بعد هم که حتما دیم دام دارام دام! ضمنا کسایی که تاپ می‌پوشن خیلی هم گنده و پرزور هستن. چشماشون داره از حدقه می‌زنه بیرون و با بی‌رحمی سعی می‌کنن آدمای بیگناه رو به کام اکس‌پارتی بکشن.
دم در هم یه حوله آویزونه که اینو دیگه یه خبره‌تر از من باید بیاد بگه به چه دردی می‌خوره.
2- محیط اکس‌پارتی: اکس‌پارتی جاییه که خیلی بده و آدما توش رو به روی هم بالا و پایین می‌پرن. این کار رو فقط کفار و اوباش انجام می‌دن و بهش می‌گن رقص. منتها مشکل این جاست که اکس‌پارتی این روزا خیلی زیاد شده و شما ممکنه همین طور که دارین مسیر هر روزه‌تون رو به سمت به دانشگاه یا سر کار یا خرید یا مسجد و مصلی (منظورم نمایشگاه کتابه) طی می‌کنین، یهو یکی از همون زن‌های بدجنس بیاد و یقه‌تون کنه.
3- جمله اخلاقی: «اگر دوست داری رسوا بشی برو اکس‌پارتی و همرنگ دیگران بشو تا پروسه‌اش شروع بشه.» البته این همرنگی «شوم» هم هست. چون عکست می‌ره توی موبایل و کامپیوتر خونه برادرای بسیج... تو که یه وقت دوست نداری بشی موجب غسل برادرای حساس بسیجی‌ت؟

بعد از تحلیل تصویر، باید تاثیر اون رو روی جامعه دید. تا اونجا که از تحقیقات میدانی نتیجه‌گیری کردم، عکس‌العمل‌ها رو می‌شه این طور دسته‌بندی کرد:
1- واکنش پسر معمولی: یه دو سه دقیقه می‌خنده و بسته به گستردگی دایره واژگانش چیزی مترادف "...خول" یا "شاسکول" نثار نقاش می‌کنه.
2- پسر غیرمعمولی: حسابی به فکر فرو می‌ره و از اینکه تا حالا اکس‌پارتی ندیده به حال خودش افسوس می‌خوره.
3- پسر استثنایی: چشماشو می‌گیره که نکنه یه وقت اون زن گندهه از تو نقاشی بیاد بیرون و شب بره تو خوابش و باعث بشه که یهو بزنه به جدول... از وقتی مبارزه با بدحجابی شروع شده، روزی سه بار باید غسل کنه طفلی.
4- دخترا: از اونجا که دختر نیستم نمی‌تونم دسته‌بندی مشخصی بدم، ولی هر کیو دیدم محل سگ هم نذاشت. یکیشون هم از بس من خندیدم اعصابش خورد شد.

امان وی وی امان

2007-05-03T12:20:00.000-07:00

چند روزی هست که مدام آهنگی که می‌ذارم یه ترانه کردیه به اسم "امان" از احمد نازدار (امیدوارم درست خونده و نوشته باشم). کلیپش رو توی یوتوب دیدم؛ فکر می‌کنم توی اورامان فیلم‌برداری شده باشه.
نمی‌دونم با فرهنگ کردها تا چه حد آشنا هستید. مردمانی بسیار خونگرم و مهمون‌نوازند. از لحاظ شعر و موسیقی خیلی غنی هستند و با وجود سختی‌های تاریخی که بهشون گذشته، به نسبت ما تهرانی‌ها بسیار شادتر و خوشدل‌تر هستند. توی همین کلیپ می‌شه دید که مردم چه راحت همگی دور هم جمع می‌شن و شروع می‌کنن به آهنگ زدن و رقصیدن و چقدر هم این رقص کردی متین و باوقاره. از نظر زبان هم به نظر من، که جز فارسی زبان ایرانی دیگری بلد نیستم، خیلی جالبه که می‌شه همبستگی‌های واژه و دستور زبان رو بین فارسی و کردی امروز به راحتی تشخیص داد...
البته از اونجا که مملکت ما به وسیله غیرایرانی‌ها اداره می‌شه (درسته که از نظر محل تولد و رشد، احمدی‌نژاد و خامنه‌ای و ... ایرانی حساب می‌شن، ولی مشکل این‌جاست که جامعه ما بیمار شده و به خاطر این بیماری ضدفرهنگ تولید می‌کنه. این کسایی که الان در صدر قدرت هستند، نتیجه همین بیمارین.) کردها هم حق قانونی سود بردن از هویت خودشون رو از دست دادن، سرکوب فرهنگی اونجا هم مثل شهرهای دیگه وجود داره؛ یه جا پاسارگاد رو می‌کنن زیر آب، تو کردستان زبونشون رو ممنوع می‌کنن؛ توی پایتخت بودجه‌ها صرف نمایشگاه قرآن و مسابقه قرآن‌خوانی و غیره می‌شه، کردها هم زورزورکی باید شیعه دوازده امامی بشن؛ خلاصه اینکه رفتار حکومت با اون‌ها هم همونه که با دیگر نواحی ایرانه، از هیچ نظر بهتر نیست، که از بعضی نظرها بدتر هم هست.
همین‌طوری به منابع رجوع نکرده، نام‌های زیادی از کردستان به خاطرم میاد: شوان، قاسم‌لو، دکتر رویا طلوعی، شرف‌کندی و ... امیدوارم راهشون ادامه پیدا کنه تا بتونیم دست به دست هم از شر این حکومت ضحاک‌سیرت رها بشیم.

هنر خوار شد، جادوی ارجمند

2007-04-30T23:14:00.000-07:00

1- دیشب خبر شدیم که تلویزیون داره از ملت نظرسنجی اس‌ام‌اسی می‌کنه که چقدر از مردم موافقند با طرح مبارزه با بدحجابی. نتیجه این طور که اعلام کردن شده 39.1 مخالف و باقی موافق. یکی از دوستان فعال در مسائل زنان به من گفت که پیش از این آقای رادان گفته که طبق نظر سنجی‌ای که به عمل آوردن ادعا کرده که 87 درصد مردم موافق مبارزه با بدحجابی هستند. حالا توی این مدت چطور شد که 87 درصد تبدیل شدند به 60 درصد، خودش کلی جای بحث داره که البته آقایون و خانم‌هایی که شغلش چشم‌چرونیه و لباس مردم رو با دریدگی خودشون محک می‌زنن، هرگز تن به بحث نمی‌دن...

2- این لینک رو توی وبلاگ خورشیدخانم دیدم. یه فیلم یکی دو دقیقه‌ای از همون حرفهای احمدی‌نژاد که می‌گه "مگه مشکل مردم ما اینه که یه موشون بیرون مونده؟ چرا مردم رو انقدر کوچیک می‌کنین؟" و یک عالمه حرف دیگه که از بر کرده و اومده داره مثل دلقک دربار داره بازگو می‌کنه؛ بامزه قیافه مرتضی احمدیه (اسمش همین بود؟) که به زحمت جلوی خنده‌اش رو گرفته. قسمت دوم اما تصویر چند تا از این پلیس‌های خیانت‌پیشه مبارزه بدحجابیه که دارن یک زن ایرانی رو به جرم بدحجابی دستگیر می‌کنن و صدای فریادهای اون فضا رو پر کرده... تفو بر تو ای چرخ گردون تفو!

3- دیشب یه مکالمه کوتاه داشتم با یکی از دوستام در مورد همین موضوع که عینا اینجا نقل می‌کنم:
- نظر تو چیه؟
- مخالفم.
- چرا؟
- چون خودم عقلم می‌رسه چطور لباس بپوشم. اگر خواهر من نتونه در مورد لباس پوشیدن خودش تصمیم بگیره، چطور می‌تونم اعتماد کنم که فردا گلیم خودشو از آب بیرون بکشه؟
- فلسفی جواب نده، واضح حرف بزن.
- حالم از حرف زور به هم می‌خوره! روشنه؟
- حالا رو من بالا نیار. تا وقتی فرهنگ نداریم، خوبه.
و من همش فکر می‌کنم که چرا انقدر بی خبر و بی‌هویت شدیم که می‌گیم فرهنگ نداریم؟ اگر ما ایرانی‌ها فرهنگ نداریم، این آخوندایی که کل تصوراتشون از دین و دنیا محدود به حوری و جن و پری و خانه عفاف و پول مفت گرفتنه می‌تونن ما رو با فرهنگ کنن؟ نکنه تخت جمشید رو هم امام صادق ساخته که می‌فرمایند زن همه جا باید تمکین کند حتی اگر بر پشت شتر باشد؟ یکی نیست بگه خب مرد حسابی اگر تو فرهنگ نداری، اگر هرگز یک خط از شاهنامه رو نخوندی، اگر نمی‌دونی سعدی کیه، اگر از موسیقی فقط پاپ لوس‌آنجلس رو شنیدی و وقتی حرف قرآن می‌شه می‌گی که به به عجب صوت الهی‌ای (به کمرت بزنه اون اله!)، اگر هرگز چهارمضراب ماهور رو نشنیدی، وقتی هیچ هنری نداری، وقتی فکر می‌کنی که ما فرهنگ نداریم، یک ذره همت کن برو به جای اینکه مخل شادی و آزادی مردم بشی، کمی از فرهنگ کشورت یاد بگیر. اگر خیلی از مردم مثل تو چیزی از ایران نمی‌دونن، باید سپردشون دست آخوند تا زجشون بده؟ یا بهشون یاد داد که ایران کجاست و چطور می‌تونه باشه؟ واقعا ابلهانه‌اس که آدم فکر کنه آخوندا می‌خوان ایران را به رشد برسونن... آخوندا فقط می‌خوان ایران رو افغانستان طالبانی کنن عزیز من؛ فقط همین.
می‌رم یه دونوازی خرم و معروفی رو گوش بدم. خدا را شکر که چیزی هست که حالم رو خوب کنه.

بیانیه کانون صنفی معلمان ایران

2007-04-26T03:18:00.000-07:00

وقتي روساي كانون صنفي دربند هستند وظيفه ماست كه اطلاع رساني كنيم.

ماده ی 26 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران حقوق شهروندی مبنی بر تشکیل انجمن های حرفه ای و تخصصی را تضمین می کند. ماده ی 27 قانون اساسی ایران اظهار می دارد که تجمعات مسالمت آمیز می تواند به صورت آزاد برگزار شود.لطفا بيانيه را تكثير كرده و به اطلاع همكاران برسانيد .فرهنگيان عزيزسلام بر شما فرهنگيان عزيز كه نماد واقعي مظلوميت در دوره اي به شمار مي رويد كه بيشترين شعارها را در مورد عدالت شاهديم ، و معلم نيز اين مهرورزي و عدالت را چشيد و شب عيد را در زندان دور از خانواده گذراند.لقب هاي زيادي به ما معلمان داده اند ازجمله «دلاور » در زمان جنگ ، « قانع » در زمان سازندگي، « نجيب » در زمان گفتگوي تمدنها، و حالا ... عناوين مختلفي برايمان تراشيده اند : معلم نما... !!! ، اخلالگر ... !!! ، مهره اسرييل و آمريكا...!!! ، ضد انقلاب ...!!! و ...و اما عدالت : به نحو احسن برقرار است چون هيچ معلمي را نمي توان يافت كه آسوده خاطر باشد و فكر معيشت و گذران زندگي او را از پاي نينداخته باشد ، هيچ معلمي نيست كه شرمنده ي زن و بچه و پدر و مادر و.... نباشد، فرزند معلمي را پيدا نميكني در ايام تعطيل كه همه به مسافرتهاي آنچناني جزاير و كشورهاي دور و نزديك ميروند، رفته باشد و غم از چشمانش نبارد، و دردهاي زياد ديگري كه اظهرمن الشمس است. آري عدالت است كه همه ي « معلمان» بالسويّه در دردها مشتركند. يك نكته ي جالب اين كه فقط معلم است كه بايد صبر كند و ديگران صبر ندارند، معلم به قول آقايان مصرف كننده است و ديگران توليد كننده، سواد آقايان را در جاهاي ديگري به جز مدرسه توليد كردهاند كه نمي توانند خط معلم را خوانده و درد او را بفهمند. آقايان مسئول :متشکریم که سکوت کرده اید تا در هرکوی و برزن، پیر و جوان و خرد و کلان به ما طعنه بزنند که: " معلمان مگر چکار میکنند، 15 روز که ایام عید تعطیل هستند، سه ماه تابستان هم تعطیل می باشند، در کلاس هم که درس نمی دهند... پس غلط بیجا هم میکنند که توقع حقوق بیشتر دارند"
متشکریم که سکوت کرده اید تا آقایان با معلمانی که تقاضای ایجاد برابری دارند (و نه بیشتر) مثل شهرام جزایری به عنوان زیاده خواه و دزد بیت المال و اخلالگر برخورد کنند و باتوم بر سر معلمان خود فرود آورند.متشکریم که سکوت کرده اید تا نيروهاي امنيتي كه بايد حافظ امنيت و مجري قانون در جامعه باشند، با بي قانوني معلم را در كلاس درس، در مقابل چشمان اشك آلود و وحشت زده دانش آموزان بازداشت کنند.از شما ممنونيم که سکوت کرده اید که هر مرجعی که دستی بر آتش بیت المال دارد، اول برای کارمندانش پاداش های مصوب داخلی بگیرد و در نهایت پس مانده ها را به معلمان و وزارت بهداشت و از این جور سازمان های به ظاهر بی اهمیت مملکت بدهد.ما از شما متشکریم که سکوت کرده اید تا در رسانه ی درخشان ملی (بخوانيد خصوصي) هر روز در بوق و کرنا کنند که پاداش پایان سال همه ی کارمندان دولت 175000 تومان است اما اعلام نکنند که پاداشهای درون سازمانی میلیونی در وزارت نفت، نیرو، دارایی، و. . . از کجا تأمین می شوند و به چه کسانی داده میشود.آقايان مسئول! از شما متشكريم كه به جاي گوش كردن به درد دل معلمان زحمتكش و پاسخگويي به آنان و حل مشكلات، با ايجاد رعب و وحشت و دستگيري و بازداشت غيرقانوني همكارانمان و فيلترينگ، سعي در خاموش كردن فرياد عدالتخواهي معلمان داريد و اين كار را تا جايي ادامه داديد كه مجامع بين المللي از جمله فدراسيون جهاني اتحاديههاي معلمين(EI)، کنوانسیون بین المللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR)و سازمان ديده بان حقوق بشر (ITUC) براي چندمين بار اعتراض نامه هاي شديداللحني را خطاب به شما مسئولين ناشنوايمان صادر نمايند.از شما متشکریم که سکوت کرده اید با این که می بینید درسؤالات آزمون استخدامی سال 85 بانک ملت این سؤال را برای ایجاد فرهنگ معلم ستیزی مطرح میکنند که: ((معلمان همواره نسبت به حقوق خود معترضند اما به نظر من معلمان بیش از حق خود حقوق دریافت میکنند. بلی - خیر )). لابد فرهنگ معلم ستیزی در بانک هایی که به اسم این ملت و با پول این مردم فربه شده اند مرسوم می باشد.
از شما متشكريم كه به جاي رفع مشكلات و تسريع در رسيدگي به حقوق حقه ما معلمين با پخش اخبارهاي نادرست، و وعده هاي توخالي، در صدد تخريب افكار عمومي جامعه بر عليه معلمان برآمده ايد و در اين راستا سازمان بی مديريت و برنامه ريزي با ارائه آمارهاي حقوقي غيرواقعي و كذب، سعي شما را در اين زمينه كامل كرده است. باز هم از شما متشکریم که همه ی این موارد را می بینید و باز هم سکوت میکنید.آقايان ممكن است بتوانيد در كوتاه مدت افكار عمومي مردم را تخريب كنيد ولي اين را هم بدانيد كه مغزهاي فهيم پانزده ميليون جوان و نوجوان، و عملا هفتاد ميليون ملت ايران در اختيار ماست،(چون هر خانواده حداقل يك دانش آموز در كلاس درس ما دارد) واي از روزي كه ما دهان باز شود و روشنگري كنيم و از بي عدالتيها و ظلمها و رانتخواريها و ... بگوييم. آقای رئیس جمهور در شعارهاي تبلیغاتی خود بيان كرده بوديد كه اگر بنده به عنوان ریاست جمهوری انتخاب شوم تا دو سال بیشترین هم و غم خودم را در امر آموزش و پرورش صرف می نمایم، گفته بوديد كه بايد مدارس را زيبا كنيم تا براي دانش آموزان جذاب باشد، گفته بوديد كه معلم بايد بدون هيچ دغدغه اي وارد كلاس درس شود، پس چه شد اين وعده ها؟! اكنون كه با اين برخوردها روز به روز بر دغدغه ها مي افزاييد!!! ما يعني من و تو اي معلم : تا به كي بايد دم نزنيم ؟ زمان سكوت گذشته بايد كاري كرد كارستان ، هماهنگ و يكدست. بالاتر از سياهي رنگي نيست.من اگر برخيزم، تو اگر برخيزي، همه برميخيزند ... ! من اگر بنشينم، تو اگر بنشيني، چه كسي برخيزد ... ؟... و ندایی که به من می گوید: گرچه شب تاریک است دل قوی دار سحرنزديك است .
بيانيه كانون صنفي معلمان براي ادامه راه1- در اعتراض به برخوردهای غیر قانونی نهادهای امنیتی و انتظامی با فرهنگیان در مقابل مجلس و بازداشت معلمان تهران و کرمانشاه ؛ در روزهای یکشنبه و دوشنبه 26 و 27 فروردین 86، در اكثر مدارس كشور تحصن هايي در دفتر مدارس برگزار گرديد و تومارهاي اعتراض آميزي كه اهم خواسته هاي معلمين در آن درج شده بود خطاب به مسئولين آموزش و پرورش، مجلس و رياست جمهوري صادر گرديد .2 - برابر بیانیه ی پایانی جلسه ی شورای هماهنگی کانون های صنفی فرهنگیان چون مسئولين امر هيچگونه پاسخي به درخواستهاي صنفي و قانوني ما ندادند، در روز یکشنبه 9/2/86 ، ضمن حضور در مدارس از حضور در کلاس های درس خودداری می نماییم ؛ و همچنین روز چهارشنبه 12/2/86 در شهرستان ها در محل ادارات آموزش پرورش ، و در مراکز استان ها در محل سازمان های آموزش و پرورش از ساعت9 تا 12 اقدام به تجمع اعتراض آمیز خواهیم نمود3- در صورت عدم تحقق خواسته های صنفی فرهنگیان دال بر رفع تبعیض در بین کارکنان دولت و عدم اجرای نظام هماهنگ حقوق کارکنان دولت به صورت کامل و جامع ، در روز سه شنبه 18/2/86 از ساعت 13 تا 17 ما معلمان سراسر کشور در مقابل مجلس شورای اسلامی اقدام به تجمع گسترده ی کشوری خواهیم نمود. کانون صنفی معلمان ایران - کانون صنفی فرهنگیان خراسان - کانون صنفی معلمان ابهر- کانون معلمان ارومیه- کانون فرهنگیان استان اصفهان- کانون صنفی معلمان ایلام - کانون صنفی معلمان اردبیل - اتحادیه ی صنفی فرهنگیان اهواز - کانون صنفی فرهنگیان آبادان - کانون مستقل فرهنگیان استان آذربایجان شرقی - کانون صنفی معلمان تبریز- کانون صنفی فرهنگیان خمینی شهر- کانون صنفی معلمان کرمانشاه - کانون صنفی معلمان گیلان ( رشت) - کانون صنفی معلمان زنجان- کانون صنفی معلمان شهرری - کانون صنفی معلمان سبزوار- کانون صنفی معلمان شیراز - کانون صنفی فرهنگیان شهرضا - کانون صنفی معلمان استان چهارمحال و بختیاری- کانون صنفی فرهنگیان استان قزوین - کانون صنفی معلمان قم - کانون صنفی معلمان کرج - انجمن صنفی معلمان استان کردستان - کانون صنفی معلمان کرمانشاه- کانون صنفی معلمان مازندران - کانون صنفی معلمان همدان - کانون صنفی معلمان یزد شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان سراسر کشور
منبع: گچ و دل فرهنگیان

http://www.sedaiemoallem.blogfa.com

http://yardabestani.blogfa.com

درونگردی

2007-04-25T10:50:00.000-07:00

آینده، سست گام بر می‌دارد و این سستی زاینده تناقضی است که وقتی هر روز اینقدر طولانی است، پس چرا گذشته، همه گذشته، در یک نگاه می‌گنجد؟
گویی بزرگ شده‌ام؛ نمی‌دانم از آن آریوی شاد و خندان – نه از آن‌هایی که تنها دیگران را شاد می‌کرد، بلکه از درون نیز آرام و خوشحال بود – کجا رفته؟ محیط آشفته است؛ اوضاع اجتماعی طاقت‌فرسا، آینده مبهم، تنهایی و ناتوانی من در پی بردن به دلایل آن‌ها سبب شده که در دامنه آتش‌فشان اندیشه‌های آشوب‌زده‌ام حیران بمانم. اگر فریاد عریان و بی‌پروای آزادی پژواک نمی‌داشت، تا کنون از ترس مرده بودم. خوشا که این عریانی از چشم ماموران نهی از منکر پنهان است.

پارافریز

2007-04-22T10:23:00.000-07:00

یک: آقایون و خانم‌ها بگیر و ببند بدحجابان را آغازیدند. حالا چی می‌بینن که کنترلشونو از دست میدن و ملت و زندان می‌کنن خدا می‌دونه (البته خدایی که به اندازه کافی چشم‌دریده و دچار بیماری‌های مقاربتی باشه)

دو: ایسنا یه عکس انداخته بود از اتاقی که رو درش نوشته بودن "تیم عملیات نسوان". به نظرم خیلی شبیه به این بود که بنویسن "تیم جمع‌آوری سگ‌های ولگرد". البته ولگرد رو هم من خودم از سر کرم اضافه کردم، وگرنه که از نظر اینا سگ نجسه و ولگرد و غیرولگرد هم نداره.

سه: آدم هر چی بی‌خاصیت‌تر باشه، ادعاش بیشتره، مگر اینکه از بی‌خاصیتیش باخبر باشه. حالا اگر فهمید که بی‌خاصیته، اگر کاری برای رفعش کرد که هیچ، اگر نکرد همیشه باید از تغییر بترسه. وقتی هم از تغییر بترسه، شروع می‌کنه به دروغ، سنگ‌اندازی، منحرف کردن بحث و ... به ویژه اگر این آدم مدیر یک قسمتی باشه تو یه شرکتی که کلی دک و پز داره و ...

تو برافراشته باش، شعر خون بار منی

2007-04-18T14:17:00.000-07:00

ارغوان شاخه همخون جدا مانده من
آسمان تو چه رنگ است امروز؟
آفتابی ست هوا؟
یا گرفته است هنوز؟
من در این گوشه که از دنیا بیرون است
آفتابی به سرم نیست
از بهاران خبرم نیست
آنچه می بینم دیوار است
آه این سخت سیاه
آن چنان نزدیک است
که چو بر می کشم از سینه نفس
نفسم را بر می گرداند
ره چنان بسته که پرواز نگه
در همین یک قدمی می‌ماند
کورسویی ز چراغی رنجور
قصه پرداز شب ظلمانی ست
نفسم می گیرد
که هوا هم اینجا زندانی ست
هر چه با من اینجاست
رنگ رخ باخته است
آفتابی هرگز
گوشه چشمی هم
بر فراموشی این دخمه نینداخته است
اندر این گوشه خاموش فراموش شده
کز دم سردش هر شمعی خاموش شده
باد رنگینی در خاطر من
گریه می انگیزد
ارغوانم آنجاست
ارغوانم تنهاست
ارغوانم دارد می گرید
چون دل من که چنین خون‌‌آلود
هر دم از دیده فرو می‌ریزد
ارغوان
این چه رازی است که هر بار بهار
با عزای دل ما می‌آید؟
که زمین هر سال از خون پرستوها رنگین است
وین چنین بر جگر سوختگان
داغ بر داغ می افزاید؟
ارغوان پنجه خونین زمین
دامن صبح بگیر
وز سواران خرامنده خورشید بپرس
کی بر این درد غم می‌گذرند؟
ارغوان خوشه خون
بامدادان که کبوترها
بر لب پنجره باز سحر غلغله می‌آغازند
جان گل رنگ مرا
بر سر دست بگیر
به تماشاگه پرواز ببر
آه بشتاب که هم‌پروازان
نگران غم هم‌پروازند
ارغوان بیرق گلگون بهار
تو برافراشته باش
شعر خونبار منی
یاد رنگین رفیقانم را
بر زبان داشته باش
تو بخوان نغمه ناخوانده من
ارغوان شاخه همخون جدا مانده من

ه.ا.سایه

به نیکی نرفتی سخن جز به راز

2007-04-17T07:24:00.000-07:00

هنوز همه چیز عادی است. ایرانی‌ها به زندگی روزمره مشغولند، اخموها و عصبی‌ها نیز طبق معمول، چهره شهر را نمایندگی می‌کنند. عکس صفحه نخست روزنامه، توجهم را جلب می‌کند: احمدی‌نژاد با نگاهی از بالا و انگشت اشاره به سوی دوربین، گویی که دستور به اجرای چیزی می‌دهد. زیر عکس تیتر خورده است: "با سفر احمدی‌نژاد به فارس، سد سیوند آبگیری خواهد شد."
بوی قادسیه دومی می‌آید. این بار البته نه با سپاه و نه از آن سوی مرزها، بلکه با تبلیغات و داد و قال و از درون به جنگمان آمده‌اند؛ گویی هنوز نمی‌دانیم...
سیوند به زودی آبگیری می‌شود. رییس میراث اصرار دارد که هر چه سریعتر آبگیری شود! خادم که روزی دلمان به او خوش بود نیز کوتاه آمده است – این هم بار اول نیست که سیاست‌مداری ناامیدمان می‌کند. احمدی‌نژاد به شیراز می‌رود و احتمالا آبگیری با حضور او آغاز خواهد شد. واقعا نمی‌دانم آیا خودش آگاه است که معمولا برای بدترین کارها انتخاب می‌شود؟ به نظرم انسان چندان باهوشی نمی‌آید، رییس‌جمهوری که حرف از هاله و کشف انرژی اتمی در خانه می‌زند، در سخن‌رانی‌هایش به بی‌مزه‌ترین وجه شوخی می‌کند و از دست دانشجویان معترض عصبانی می‌شود، احتمالا نمی‌تواند پی به بازی‌های نه چندان پیچیده سیاست هم ببرد. دلم به هم می‌پیچد. این مرد عنوان "رییس‌جمهوری" را یدک می‌کشد، مردی که هیچ کدام از ما مسوولیت این گونه اندیشیدنش را به عهده نمی‌گیریم، نمی‌پذیریم که ناکارآمدی‌های ما، بی‌خیالی‌ها و بی‌انگیزگی‌های ما چنین فردی را به مسند قدرت رسانده است تا نماینده‌مان باشد. آن‌قدر نگفتیم و هر زهری دادند، خوردیم تا از درون پوسیدیم و آن رفت که رفت.
امروز نوبت پاسارگاد است، چون نمی‌دانستیم چرا پاسارگاد مهم است؛ پیش از این نوبت موسیقی بود و رقص، خیلی‌های دیگر هم بودند، یادم نیست؛ چون نمی‌دانستم چرا مهمند یادم نمی‌آید. بعد از آثار تاریخی هم احتمالا نوبت ادبیات است، زمان زیر آب کردن شاهنامه. پس از آن زبان پارسی – دیگر زبان‌های ایرانی که مدت‌هاست سرکوب می‌شوند – و بعد از آن نوبت نوروز. این‌ها را که از کف دادیم، دیگر چیزی نداریم که توشه راه آینده کنیم؛ بی‌هویت و بی‌ذفاع گوشه‌ای می‌افتیم تا گندآب بالاتر و بالاتر بیاید و همگی در آن خفه شویم؛ چون نمی‌دانتیم چرا مهم هستیم، نمی‌دانیم اصولا که هستیم و چرا حق داریم باشیم... گروهی کور و کر و گنگیم که زبان هم نمی‌دانیم، یا گوش شنیدن نداریم، یا روی از هم می‌گردانیم. چون هیچ کدام نمی‌پذیریم که سیوندها و احمدی‌نژادها حاصل سکوت و بی‌اعتنایی ماست.
چهره احمدی‌نژاد، اخموها و عصبی‌ها، شهر را نمایندگی می‌کند.

نگاهم کن، نگاهم کن، چه درد انگیزم*

2007-04-15T11:47:00.000-07:00

ما را به خاطر بیاور
ما را که تازه جوانانی بیست و دو ساله بودیم
شور عشق در سینه داشتیم و
پیش از آنکه عاشق شویم سینه بر خاک سوده
مردیم
ما را که سینه سرخانی خنیاگر بودیم
و ده به ده
نه در آسمان
نه در کوهسار
نه بر شاخسار
در بازار
پیش از آنکه آوازه خوان شویم
بر شاخه‌ای تکیده از تکیه‌گاه خیس
جان واسپردیم...
به خاطر دارم پیامتان را سرنوشتتان را
آری
و همیشه در گذرگاه خاطرم در گذر است
آوازهای صامت سینه‌سرخان سینه بر سیخ
و تجسد آرزوهای بیست و دوسالگی سینه بر سنگ
و از تکرار یادشان شاید پیش از آنکه شاعر شوم
بیست و دو ساله بمیرم
آمین!

(شعر از شهید کوی، عزت ابراهیم نژاد)

مطالب مرتبط:

http://dehnamaki.blogfa.com/post-261.aspx

http://www.1378.blogfa.com/post-110.aspx

*عنوان برگرفته از شعر پاییزی سروده ایرج جنتی عطایی است.

صدای بلندتر

2007-04-14T13:51:00.000-07:00

امروز یه سوال جالب ازم پرسیده شد: "چرا بین همه مسائل فقط به حقوق زنان توجه می‌کنی؟"
حالا من هر چی می‌خوام با این انگلیسی الکن توضیح بدم که بابا اینطوری نیست، بجز زنان، دانشجوها هستند، کارگرا هستند، معلم‌ها هستند و ... فایده نکرد که نکرد. حالا نمی‌دونم واقعا صدای جنبش زنان بلندتر از بقیه‌اس، یا اصلا تنها صداییه که الان بلنده؟ یا اینکه اطراف من این صدا بلنده که باعث می‌شه مرتب ازش حرف زده بشه...؟
به هر حال یه مورد رو باید اعتراف کنم و اون اینکه دست کم اطلاع‌رسانی جنبش زنان بهتر از کارگران و معلمان بوده و بر خلاف اون‌ها و همچنین دانشجوها، محدود به قشر خاصی نشده... امیدوارم باقی حرکات مدنی ایران هم واقعا به درون جامعه راه پیدا کنن...

ملوان‌ها خودشان بلدند چه کار کنند؟!

2007-04-07T08:42:00.000-07:00

يكم: در يكي از وبلاگ‌ها خواندم كه "... ملوان‌ها بلدند خودشان را نجات دهند، ما بايد به فكر زندانيان سياسي باشيم"؛ در حالي كه جا به جاي اين ماجرا و جمله به جمله‌اي كه احمدي‌نژاد در روز رهايي به ملوانان گفت، نشان از رويكرد حكومت به حقوق بشر، مسائل سياسي و مسائل زنان داشت. فكر مي‌كنم وقتي احمدي‌نژاد مي‌گفت "آن خانم كه بچه دارد، چرا او را به جنگ مي‌فرستند؟" بيش از همه منظورش به زنان ايران‌زمين بود؛ يعني اينكه شما برويد در خانه، بچه‌داري كنيد و قيمه بپزيد و خودتان را براي شوهر آماده كنيد (حتي اگر بر پشت شتر بوديد!).

دوم: ظاهرا با ملوانان رفتار خشونت‌آميزي مي‌شده است، اما مسؤولان حكومتي موضوع را انكار مي‌كنند؛ اين دقيقا همان رفتاري است كه سال‌هاست در زندان‌هاي جمهوري اسلامي با ايرانيان مي‌شود. هرگز فراموش نخواهم كرد كه احمد باطبي در يكي از نوشته‌هايش اشاره كرده بود به اين كه يك بار سر او را در توالت فرو كرده بودند و اين تازه يك جمله از چند صفحه نوشته پر آب چشم او بود؛ يك جمله‌اي كه من به خاطر سپردم تا فراموش نكنم اين فرومايگان كه هستند و چه مي‌كنند... رفتاري كه با ملوانان شد براي ما ايراني‌ها كاملا قابل پيش‌بيني بود؛ قابل پيش‌بيني و شرم‌آور.

مقصود از اين آسمان و ريسمان بافتن‌ها اين كه، مسائل جدا از هم نيستند، در هر كنش و واكنش حكومت و يا جامعه ايران و يا جامعه جهاني، مي‌توان نشانه‌هايي از هر جزء اجتماعي را ديد. و آگاهي از مسائل گوناگون در جامعه مي‌تواند توانايي ديدن وضعيت كلي محيط را به دست آورد و فهميد و به ساخت آن پي برد. اگر فعال جنبش زنان هستيم نياز است بدانيم كه رويكرد كلي جامعه و حكومت به ملوان زن انگليسي چيست و او را به چه ديده‌اي مي‌نگرند؟ ترحم؟ انزجار، تحسين و يا تعجب؟
دست كم نبايد مسائل ديگران را كم‌اهميت جلوه داد، چرا كه بدون آن نه مي‌توان كمك كرد و نه مي‌توان ياري طلبيد.

چهارده کت و شلوار، یک روسری و پنج زندانی زن حاصل رافت اسلامی

2007-04-05T10:55:00.002-07:00

سرم درد می‌کند، تلویزیون را خاموش می‌کنم و به اتاق برمی‌گردم. در زمان خستگی هیچ چیز بدتر از شنیدن اخبار سفاهت‌های جمهوری اسلامی نیست.
دستگیری 5 تن دیگر از فعالان جنبش زنان و بازداشت دو تن از آنان در زندان اوین هم خبر دیگر این روزهاست. نمی‌دانم چطور ممکن است کسی در حال امضا جمع کردن مرتکب مفاسد اجتماعی شود؟! گویی که پرت و بی‌ربط شنیدن از دستگاه قضایی و نیروی انتظامی‌ای که معمولا باتوم می‌زند و گاهی هم لگد و مشت، دیگر عجیب نیست. امروز چیزهایی در مورد تلاش برای آزادی خانم‌ها حسین‌زاده و کشاورز شنیدم؛ امیدوارم زوردتر نتیجه دهد. دیدن وبلاگ به روز نشده خانم حسین‌زاده هم دیگر چندان آسان نیست...
دستگیری ملوانان و رها کردنشان از ترس به همراه یک دست کت‌شلوار خاکستری خنده‌آور مجموعه نابخردی‌های آخر بود. هر چه بیشتر به این ماجرا فکر می‌کنم، بیشتر تاسف می‌خورم. در خبرها خواندم که احمدی‌نژاد از این که جوانان برای امرار معاش به ارتش می‌پینودند ابراز تاسف کرده است. گویی او نمی‌داند که در یک کشور دموکراتیک ارتش چه مفهومی دارد؟ ارتش نهاد پاسدار صلح و دموکراسی است، نه محل تربیت دشمنان مردم تا صحنه‌های نفرت‌انگیز - مانند آنچه در پست قبل عنوان کردم - باشد. بریتانیا را نمی‌دانم، اما خیلی از کشورهای غربی که به زعم جمهوری اسلامی رو به زوال و جامعه‌شان رو به انحطاط است، خدمت سربازی داوطلبانه است؛ مانند ایالات متحده آمریکا که سربازان بدون وعده‌های پوچ و کلید بهشت و حوری و قلمان برای وطنشان می‌جنگند. دوران سربازی خودم را به خاطر می‌آورم؛ چه تعداد افسران ارتش ایران را می‌شناختم که برای امرار معاش مسافرکشی می‌کردند؛ وطن‌پرستانی که در جمهوری اسلامی جز آه و اندوه از ارتشی شدن برایشان نمانده بود.
پ.ن.: خیلی چیزها در مورد حرف‌های آقایان هست که می‌توانم بنویسم، اگر مساله مهمی نبود، در پست‌های بعدی.

سرباز؟!

2007-04-01T21:08:00.000-07:00

داشتم عکس‌هایم را می‌گشتم، بلکه چیزی برای قالب وبلاگ پیدا کنم که برخوردم به این یکی.
نکبت و پستی تا کجا؟ خیلی چیزها نوشتم و دور ریختم؛ حقیقتا وصف امثال تو از عهده من خارج است. باش تا روزگار از ترس بلرزاندت که ملتی را از خشم لرزانده‌اید؛ فکر کردی آن دختر همیشه «ضعیفه» می‌ماند؟! به قول سعدی:

پشه چو پر شد بزند پیل را.............با همه تندی و صلابت که اوست
مورچگان را چو بود اتفاق...............شیر ژیان را بدرانند پوست

سرباز یک مملکت ...؟ شما دزدید به لباس سربازی.

نخست

2007-04-01T15:09:00.002-07:00

این روز اولی است که اینجا می‌نویسم. پیش از این چند بار خواسته بودم یک وبلاگ شخصی ایجاد کنم، اما این نوع وبلاگ همیشه در من تضاد ایجاد می‌کند: اگر بخواهی شخصی بنویسی، دیگرانی که می‌خوانند شاید ناراحت شوند، اگر شخصی ننویسی هم که دیگر وبلاگ شخصی نیست! به هر حال بعد از مدت‌ها سعی کردم با خودم کنار بیایم و میانه را بگیرم؛ اگر کسی هم ناراحت شد امیدوارم مطرح کند تا رفع کدورت شود.